Το 2017 θέλω να γίνω... άνθρωπος

30.01.2017 00:00

της Ναταλίας Ταρουδάκη*

Δείτε περισσότερα στο: http://www.paratiritis-news.gr/

Πριν από ένα μήνα αποχαιρετίσαμε το 2016, μια χρονιά αρκετά δύσκολη με πολλές αναταράξεις στην παγκόσμια πολιτική σκηνή και στον κόσμο γενικότερα. Απανωτά τρομοκρατικά χτυπήματα σε πολλές ευρωπαϊκές πόλεις και όχι μόνο, έξαρση του ISIS, προσφυγική κρίση, Brexit, απόπειρα πραξικοπήματος στην Τουρκία, εκλογή Ντόναλντ Τραμπ στον προεδρικό θώκο των ΗΠΑ. Απ'όλα είχε ο μπαξές.

Όλα αυτά τα γεγονότα όμως έχουν ένα κοινό. Τον ρατσισμό και την ξενοφοβία. Η αποχώρηση της Μεγάλης Βρετανίας από την Ευρωπαϊκή Ένωση εκτός των άλλων έδειξε ένα άλλο προφίλ των Ευρωπαίων συμπολιτών μας, αυτό του ρατσισμού και της μισαλλοδοξίας. Γιατί, ουσιαστικά, η μη αποδοχή του διαφορετικού και ο εθνικισμός οδήγησαν στο διαζύγιο της Μ.Βρετανίας με την ΕΕ. Αυτό αποδεικνύεται και από την άγρια δολοφονία της βουλευτίνας Τζο Κοξ, ο δράστης της οποίας φέρεται να είχε διασυνδέσεις με ακροδεξιές και νεοναζιστικές ομάδες. Η ξενοφοβία επίσης έπαιξε ρόλο και στη νίκη του Ντόναλντ Τραμπ στις αμερικάνικες εκλογές. Ο νεοεκλεγής Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών έκανε αμέτρητα ξενοφοβικά και ρατσιστικά σχόλια καθώς και δηλώσεις κατά των γυναικών που μαρτυρούν ένα αίσθημα μισογυνισμού.

Από την άλλη πλευρά, έχουμε μια προσφυγική και μεταναστευτική κρίση που μαστίζει όλη την υφήλιο και δυστυχώς, όπως συμβαίνει σε οποιαδήποτε κρίση, οι ακραίες απόψεις και τα ξεσπάσματα μίσους δεν άργησαν να κάνουν την εμφάνισή τους και μάλιστα όχι μόνο από απλούς πολίτες αλλά και από αρκετές κυβερνήσεις. Χώρες του δυτικού κόσμου κλείνουν τα σύνορά τους προκειμένου να αποκόψουν τις προσφυγικές ροές. Την αρχή έκαναν η Αυστρία και το Βέλγιο και στη συνέχεια ακολούθησαν και άλλες με αποκορύφωμα τις ΗΠΑ. Ο νεοεκλεγής πρόεδρος των ΗΠΑ εκτός του τείχους που θα χτίσει στα σύνορα της χώρας με το Μεξικό, υπέγραψε πριν λίγες μέρες ένα διάταγμα με το οποίο απαγορεύει την είσοδο στη χώρα για 90 μέρες σε πολίτες από 7 μουσουλμανικές χώρες  (Ιράν, Ιράκ, Συρία, Λιβύη, Σομαλία, Σουδάν και Υεμένη) καθώς τους θεωρεί ισλαμιστές τρομοκράτες , όπως επίσης ανέστειλε για 120 ημέρες το πρόγραμμα υποδοχής προσφύγων στις ΗΠΑ.

Δε λείπουν όμως και τα εθνικιστικά και ξενοφοβικά ξεσπάσματα των "ιθαγενών", οι οποίοι νιώθουν πως απειλούνται από την έλευση των προσφύγων και των μεταναστών. Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά ρατσιστικά παραδείγματα έλαβε χώρα στην Ελλάδα και πιο συγκεκριμένα στο Πέραμα της Αττικής. Κάποιοι γονείς καθώς και μέλη της Χρυσής Αυγής αντέδρασαν έντονα σε απόφαση να φοιτήσουν προσφυγόπουλα σε δημοτικό σχολείο του Περάματος. Κυριευμένοι από την απέχθεια για τους ξένους, δεν ήθελαν να επιτρέψουν τη φοίτηση κάποιων παιδιών, τα οποία προέρχονται από μουσουλμανικές χώρες στο σχολείο που πήγαιναν τα δικά τους τα παιδιά. Το παράδοξο είναι πως τα προσφυγόπουλα θα πήγαιναν στο σχολείο διαφορετικές ώρες από τα Ελληνόπουλα, συνεπώς δε θα υπήρχε οιαδήποτε συνύπαρξη μαζί τους.

Και αναρωτιέμαι εγώ. Γιατί τόσο μίσος; Γιατί τέτοια απέχθεια; Που πήγε η ανθρωπιά; Μήπως δεν ήμασταν ποτέ μας άνθρωποι, με όλη τη σημασία της λέξης, και απλά τώρα έπεσαν οι μάσκες; Αφήσαμε το μίσος και την ξενοφοβία να μας κυριεύσει και ξεχάσαμε την εντολή του Κυρίου "Αγαπάτε αλλήλους". Δεν είναι τυχαίο άλλωστε πως η ξενοφοβία ψηφίστηκε ως η λέξη της χρονιάς, γεγονός που θα πρέπει να μας προβληματίσει.

Μήπως ήρθε η ώρα να αφήσουμε αυτά τα αισθήματα πίσω και τη θέση τους να πάρει η ανθρωπιά; Σκεφτείτε μόνο πόσο καλύτερος θα ήταν ο κόσμος αν νοιαζόμασταν για τον συνάνθρωπο και δεν τον περιθωριοποιούσαμε. Και τα ΑμΕΑ θα είχαν καλύτερη ζωή γιατί ο κόσμος θα ήταν προσβάσιμος, και τα ξεσπάσματα μίσους δε θα υπήρχαν και θα γνωρίζαμε καινούρια ήθη και έθιμα μέσα από το πάντρεμα της κουλτούρας των προσφύγων και των μεταναστών με την ντόπια κουλτούρα και γενικά θα υπήρχε περισσότερη ανθρωπιά και ειρήνη. Γιατί λοιπόν στις αποφάσεις και στους στόχους που θέτουμε την πρώτη μέρα κάθε έτους δεν σημειώνουμε το πιο σημαντικό; Να γίνουμε άνθρωποι. Μπορεί να πέρασε ένας μήνας από τότε που καλωσορίσαμε το 2017 αλλά ποτέ δεν είναι αργά για να θέσουμε νέους στόχους. Τι λέτε; Το προσπαθούμε;

* Η Ναταλία Ταρουδάκη είναι φοιτήτρια στην Νομική Σχολή του ΔΠΘ

ΓΝΩΜΕΣ

DUTH CORNER

Magazine