Λουκάς Κούσουλας, «Και μόνος και μετά πολλών», (Β΄ ΚΥΚΛΟΣ), εκδ. Γαβριηλίδη, Αθήνα 2010 - paratiritis-news

Λουκάς Κούσουλας, «Και μόνος και μετά πολλών», (Β΄ ΚΥΚΛΟΣ), εκδ. Γαβριηλίδη, Αθήνα 2010

23.03.2017 12:25

Του Νίκου Μπακιού*

Δείτε περισσότερα στο: http://www.paratiritis-news.gr/

Στο βιβλίο του Λουκά Κούσουλα «Και μόνος και μετά πολλών», (β΄ κύκλος), τα κείμενα μοιάζουν με ποιήματα στο περιεχόμενο, που γράφτηκαν με τη μορφή πεζών. Αρχικά, δείχνουν να είναι γραμμένα με αυθόρμητο τρόπο, αλλά, στην  πραγματικότητα, είναι πολύ καλοδουλεμένα. Και δεν τους περισσεύει απολύτως τίποτα. Αυθόρμητα και ειλικρινή είναι μόνο ως προς την έμπνευση και την έκφραση γνήσιων προσωπικών βιωμάτων του συγγραφέα.
 
Κατά τη γνώμη μου, δεν απευθύνονται σε εύκολο αναγνωστικό κοινό. Ο αναγνώστης πρέπει να είναι υπομονετικός και για να φτάσει στο βάθος του κειμένου θα πρέπει να διαθέτει προηγούμενα πλούσια λογοτεχνική παιδεία και γενικότερη πνευματική καλλιέργεια. Τότε μόνο μπορεί να γευτεί μέχρι το τέλος τους καρπούς της τέχνης  του ιδιαίτερου αυτού λογοτέχνη. 
 
Πρώτη φορά συνάντησα αυτού του είδους το γράψιμο! Μου άρεσε το στέρεο έδαφος, η γήινη ενέργεια του καλλιτέχνη και η υπόγεια ειρωνεία και το χιούμορ του (π.χ. «οι φιλόσοφοι και τα ερωτικά»). Περισσότερο μου άρεσαν τα κείμενα: «Άκου τα σακί δεμένο» , «ο έρωτας στα χιόνια» και «η πολυσημία της ποίησης».
 
 Ιδιαίτερα ανακαλύπτεις, στα μικρά αυτά κείμενα, το περιεκτικό και δουλεμένο περιεχόμενο που βρίσκεται περισσότερο κρυμμένο και πρέπει εσύ να σκάψεις για το βαθύτερο στρώμα τους. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν δημιουργείται ήδη συγκίνηση και με την πρώτη ανάγνωση, όπως συμβαίνει να συγκινείσαι με τα χρώματα ενός πίνακα ζωγραφικής, που από μόνα τους εκπέμπουν και δημιουργούν το θέμα.
  


Το κεντρικό θέμα του βιβλίου, κατά τη γνώμη μου, είναι το υπαρξιακό ερώτημα της Σφίγγας: «τι είναι ο άνθρωπος;». Ο συγγραφέας  εστιάζει το βλέμμα του στις πανανθρώπινες αξίες  και για να τις αναδείξει ανατρέχει στη σύνδεση των προσωπικών του βιωμάτων, που φαίνονται καθημερινά και  ασήμαντα, με τα κείμενα της ελληνικής και παγκόσμιας λογοτεχνίας (η διακειμενικότητα! ειρωνεύεται κάπου…). Προπάντων όμως, επιμένει στη σύνδεση με την αρχαία ελληνική γραμματολογία, χώρος που είναι προνομιακός  για αυτόν.
 
Και επιμένει στη σύνδεση  και συνέχεια της ελληνικής γλώσσας, σαν χρυσοθήρας ανακαλύπτοντας ομηρικά ψήγματα: παρίπγια, κύρμα κ.α.
   
Για να καταλάβω τι εννοεί στο κείμενο «Έτσι μου γουστάρει», εκτός ότι έπρεπε να έχω διαβάσει το «Υπόγειο» του Ντοστογιέφσκι και να ξέρω κάτι για τον υπαρξισμό του Σαρτρ, χρειάστηκε να μου  μεταφράσει κάποιος φίλος το απόσπασμα από την Ιλιάδα: «οφθαλμοί δ’ ως ει κέρα έστασαν ηέ σίδηρος….».
 
Αυτά σκέφτηκα να γράψω, χωρίς να αισθάνομαι τεχνοκριτικός και γι αυτό στο τέλος θυμήθηκα την απάντηση της φοιτήτριας στον καθηγητή φιλοσοφίας (πλάκα έχει…), όπως το γράφει ο Λουκάς Κούσουλας στο «Πλάκας εγκώμιον».

Ο ποιητής και συγγραφέας Λουκάς Κούσουλας 

Ο Λουκάς Κούσουλας γεννήθηκε στη Σουβάλα (Πολύδροσο) του Παρνασσού το 1929. Είναι συνταξιούχος φιλόλογος και υπηρέτησε στη δημόσια Μέση Εκπαίδευση, ως καθηγητής, γυμνασιάρχης και σχολικός σύμβουλος. Παρουσιάστηκε στα γράμματα το 1955 με ποιήματα που δημοσιεύτηκαν στο περιοδικό της Θεσσαλονίκης «Νέα πορεία». Έχει δημοσιεύσει: οχτώ ποιητικές συλλογές (δύο συγκεντρωτικές εκδόσεις, «Σχηματοποίηση», Καστανιώτης 1984 και «Τα ποιήματα», Δόμος 2003)· τα πεζογραφήματα «Το βουνό», Εστία 2003 και «Τα μαύρα μάτια», Νεφέλη 1994· τα δοκίμια λογοτεχνικής κριτικής «Μετά τα φιλολογικά», Καστανιώτης 1983, «Η άλλη όψη», Λωτός 1990, «Ανθρώπους και κτήνη...», Νεφέλη 1993, «Ιστορίες ποιημάτων κι ένα γράμμα», Γνώση 1996, «Φιλοσοφώτερον και σπουδαιότερον», Δόμος 1992, «Ο Μακρυγιάννης και το σκάνταλο», Νεφέλη 2005· μεταφράσεις αρχαίων συγγραφέων, Πλάτωνος, «Ίων», Καστανιώτης 1993, Πλουτάρχου «Βίοι παράλληλοι», τ. Α΄, Β΄, Γ΄, Δ΄, Νεφέλη 1994-1996, Πλουτάρχου «Βίοι παράλληλοι», Πατάκης 1999, Πλάτωνος «Αλκιβιάδης» Α΄ και Β΄, Πόλις 2001.
 
Συνεργάστηκε στις εφημερίδες «Το Βήμα» και «Η Καθημερινή» καθώς και στα περιοδικά  «Νέα Εστία», «Η Λέξη», «Το Δέντρο», «Πλανόδιον», κ.ά.

* Ο Ηλείος Νίκος Μπακιός αρθρογραφεί και γράφει συνήθως  «μικρές ιστορίες», που φιλοξενούνται σε αθηναϊκές εφημερίδες, blogs και  ηλεκτρονικά περιοδικά.      

ΓΝΩΜΕΣ

DUTH CORNER

Magazine