«Όταν η τρίχα γίνεται τριχιά» για πολιτικές και κομματικές σκοπιμότητες - paratiritis-news

«Όταν η τρίχα γίνεται τριχιά» για πολιτικές και κομματικές σκοπιμότητες

13.05.2017 10:29

Δείτε περισσότερα στο: http://www.paratiritis-news.gr/

Πήγε λοιπόν ο βουλευτής Ροδόπης Ιλχάν Αχμέτ σε Μεβλήτ (θρησκευτική τελετή ενόψει του επερχόμενου Ραμαζανιού) που έγινε στην Προύσα της Τουρκίας την προηγούμενη Παρασκευή, συνοδευόμενος από μέλη της Ν.Ε. του ΠΑΣΟΚ, πρώην δήμαρχο της Ροδόπης και άλλους συνεργάτες του γραφείου του, μετά από πρόσκληση των δημάρχων Προύσας και Οσμάν Γκαζί. Και έγινε το έλα να δεις! Κανάλια των Αθηνών, περισπούδαστοι περί τα μειονοτικά και την «πομακολογία» τοπικοί αναλυτές, κεκράκτες των εθνικών συμφερόντων που επλήγησαν (υποτίθεται) θανάσιμα, εθνικοί κλαυθμοί και οδυρμοί για το «μέγιστο πολιτικό ατόπημα»… Αίμα, σπέρμα και εθνικισμός αντάμα με πολιτικές και μικροκομματικές σκοπιμότητες. Ακόμη και οι «Pes Activists», ζήτησαν την κεφαλή επί πίνακι του μειονοτικού βουλευτή ενώ -όλως τυχαίως βέβαια- και ο ευρωβουλευτής Νίκος Ανδρουλάκης, ως εκπρόσωπος της τάσης της «πατριωτικής σοσιαλδημοκρατίας», έσπευσε να δηλώσει δικαιωμένος που είχε εισηγηθεί στη Φώφη Γεννηματά, να μην πάρει στην Δημοκρατική Συμπαράταξη τον βουλευτή Ροδόπης. Ούτε λόγος βέβαια για τον Π. Σγουρίδη και τους ΑΝΕΛ, που ζήτησαν να παραιτηθεί από βουλευτής ο Ιλχάν Αχμέτ, ως ελάχιστη πράξη αναγνώρισης του «εθνικού του ολισθήματος»…  
  
Όμως, εφόσον ο λόγος περί πολιτικού ατοπήματος, οφείλουμε με εμβρίθεια και διεισδυτική ματιά στα γεγονότα, να ψάξουμε το πολιτικό ατόπημα στο οποίο υπέπεσε ο βουλευτής για το οποίο τόσες πολλές αναλύσεις αφιέρωσαν στα δελτία τους και τις στήλες τους τα κανάλια και οι εφημερίδες της χώρας.
 
Στην Προύσα ζούνε πολλές χιλιάδες μουσουλμάνοι, έλληνες πολίτες που κατάγονται από την Θράκη και βρίσκονται εκεί για δεκαετίες, ουσιαστικά ως οικονομικοί μετανάστες. Οι άνθρωποι αυτοί μάλιστα ψηφίζουν στην Ελλάδα, ως έλληνες πολίτες του εξωτερικού και μάλιστα η συντριπτική τους πλειοψηφία στους νομούς Ξάνθης και Ροδόπης. Έχουν δημιουργήσει μια ισχυρή κοινότητα «Δυτικοθρακιωτών» και έχουν καταφέρει, όσοι από αυτούς έχουν πάρει την τουρκική υπηκοότητα, να καθιερωθούν στην πολιτική πραγματικότητα της Τουρκίας εκλέγοντας δημάρχους και βουλευτές.

Από ανάλογες εκδηλώσεις έχουν περάσει όλα αυτά τα χρόνια σχεδόν όλοι οι τοπικοί βουλευτές και πολιτευτές της μειονότητας και επίσης πολλοί από αυτούς έχουν υποστεί ίδιου ύφους επιθέσεις με αυτές που γίνονται τώρα στον Ιλχάν Αχμέτ. Μόνο που αυτή την φορά οργανωτής της θρησκευτικής τελετής δεν ήταν κανένας εθνικιστικός ή αλυτρωτικός σύλλογος της γειτονικής χώρας, αλλά οι ίδιοι οι δήμαρχοι των περιοχών αυτών.
 
Ο βουλευτής Ροδόπης, ανταποκρίθηκε λοιπόν σε μία πρόσκληση φιλοξενίας των τοπικών αυτοδιοικητικών αρχών. Και άκουσε τον δήμαρχο του Οσμάν Γκαζί που κατάγεται από την Ροδόπη να ανακοινώνει από μικροφώνου κάποια θετικά μέτρα που αποφάσισε να λάβει η κυβέρνηση της Τουρκίας υπέρ των μουσουλμάνων πολιτών μελών της μειονότητας της Θράκης που ζούνε μόνιμα στην Τουρκία και τα οποία αποτελούσαν πάγια αιτήματά τους για πολλές δεκαετίες.
 
Μεταξύ αυτών, την παροχή άδειας παραμονής 5 ετών για τους ίδιους και τις οικογένειες τους που ζούνε μόνιμα στην Τουρκία, την παροχή άδειας εργασίας, την υγειονομική περίθαλψη και ασφάλεια ύψους 150 τουρκικών λιρών ( 40 ευρώ) το μήνα στο ΕΣΥ της Τουρκίας αντί ιδιωτικής ασφάλισης για παροχή άδειας παραμονής, την παροχή διευκολύνσεων για αγορά και πώληση ακινήτων σε παραμεθόριες περιοχές της Τουρκίας.
 
Στη συνέχεια, ο Ιλχάν Αχμέτ, κλήθηκε να απευθύνει ένα χαιρετισμό. Όπως όμως τον κατηγορεί όλος αυτός ο πολιτικός αχταρμάς που αίφνης συνασπίστηκε εναντίον του, θα έπρεπε να αποχωρήσει από την εκδήλωση επειδή υπήρχαν στον χώρο της εξέδρας διάφορες σημαίες μεταξύ των οποίων και εκείνη της λεγόμενης «ανεξάρτητης Δυτικής Θράκης».
 
Ο ίδιος, τονίζει στην ανακοίνωση που εξέδωσε αμέσως μετά την δημοσιότητα που έλαβε το θέμα στην Ελλάδα, ότι δεν τον ενδιέφεραν οι προβοκάτσιες κανενός παρά μόνο η βούλησή του να απευθύνει έναν χαιρετισμό σε χιλιάδες συμπολίτες του που μαζεύτηκαν σε ένα κοινό χώρο μιας υπαίθριας θρησκευτικής εκδήλωσης. «Δεν είμαι υπέρ των άκρων και των ακροτήτων και αν ήταν στο χέρι μου δεν θα υπήρχε καμία σημαία ή κανένα σύμβολο στο χώρο που δημιουργεί στρεβλές εντυπώσεις και πληγώνει το εθνικό φιλότιμο του ελληνικού λαού. Όμως, δεν ήμουν διοργανωτής, δεν πήγα να στήσω σημαίες ούτε να μιλήσω για σημαίες. Πήγα να δω συμπολίτες μου, ομοθρήσκους μου και να τιμήσω έναν δήμαρχο που κατάγεται από τη Δαρμένη του δήμου Αρριανών. Τα υπόλοιπα είναι για λαϊκή κατανάλωση».
 
Στο αμιγώς πολιτικό κομμάτι του θέματος, είναι βέβαιο ότι οι εσωκομματικοί αντίπαλοι της Φώφης Γεννηματά τώρα που είναι στριμωγμένοι στην γωνία, βρήκαν την ευκαιρία να περάσουν στην αντεπίθεση, πιστεύοντας ότι με αυτό τον τρόπο θα της πλήξουν το πολιτικό της προφίλ.
 
Οι εθνικιστικοί μηχανισμοί στην Θράκη δεν μπορούν ποτέ να συγχωρέσουν το δικαίωμα σε έναν πολιτικό που προέρχεται από την μειονότητα, όχι να σκέφτεται αλλά ούτε και να… αναπνέει διαφορετικά από αυτούς. Κάποιοι, δε, τοπικοί κομματικοί παράγοντες, ίσως να σκέφτηκαν ότι αφού δεν μπορούν να απαλλαγούν με τη λαϊκή ψήφο και αποδοχή από τον Ιλχάν Αχμέτ, θα απαλλαγούν μέσω του δημάρχου Οσμάν Γκαζί και της Προύσας!
 
Το βέβαιο είναι ότι η πολιτική κινητικότητα του βουλευτή Ροδόπης, η εντατική ενασχόλησή του με το σύνολο των θεμάτων της περιοχής, οι απόψεις που καταθέτει και οι παρεμβάσεις που κάνει για μια σειρά θεμάτων που αφορούν την ανάπτυξη του τόπου, θρυμματίζουν την εικόνα του μουσουλμάνου βουλευτή που ασχολείται μόνο με τα του οίκου του. Και η μεταπήδηση του στην Δημοκρατική Συμπαράταξη καθώς  και η αναγνώριση που απολαμβάνει στο πολιτικό σύστημα των Αθηνών, αύξησε με γεωμετρική πρόοδο τους τοπικούς του αντιπάλους κάθε προέλευσης.
 
Μόνο που όλοι αυτοί οι αντίπαλοι, καλό θα ήταν να βρουν επί της ουσίας της πολιτικής θέματα για να αντιπαρατεθούν μαζί του. Γιατί τον τελευταίο καιρό, το μόνο που βλέπουμε είναι ένα πολιτικό ξεκατίνιασμα σατιρικών εκπομπών με σαθρά και σεξιστικά υπονοούμενα αφενός και εθνικιστικές κραυγές εκεί που δεν υπάρχουν εθνικιστικές φωνές, αφετέρου.
 

Η Αιχμή του Δόρατος  

ΓΝΩΜΕΣ

DUTH CORNER

Magazine