Γεράσιμος Φεσσιάν: Ο εμπνευστής του Seatrac στην Κομοτηνή

13.10.2017 11:43

Συνέντευξη: Νατάσσα Βαφειάδου

Για τα γυρίσματα της τηλεοπτικής του εκπομπής «Σκέψου Διαφορετικά» - «Η Κομοτηνή θα πρέπει να αποφασίσει τι ταυτότητα θέλει να αποκτήσει»

Δείτε περισσότερα στο: http://www.paratiritis-news.gr/

Στην Κομοτηνή βρέθηκε την Δευτέρα, 9 Οκτωβρίου, ο εμπνευστής του Seatrac, Γεράσιμος Φεσσιάν.
 
Ο Γεράσιμος Φεσσιάν είναι άτομο με αναπηρία, Διοικητικός Υπάλληλος του Δήμου Πατρέων, τ. Αντινομάρχης Αχαΐας και π. Περιφερειακός Σύμβουλος Δυτικής Ελλάδος (Π.Ε. Αχαΐας), βρέθηκε στην πόλη μας, με αφορμή τα γυρίσματα της τηλεοπτικής εκπομπής που παρουσιάζει και επιμελείται στο Ionian Tv με τίτλο «Σκέψου Διαφορετικά» και ασχολείται αποκλειστικά με θέματα που αφορούν τη διαβίωση των ατόμων με αναπηρία.
 
Στο πλαίσιο των καλών πρακτικών που συγκεντρώνει από όλη Ελλάδα, επισκέφθηκε την Κομοτηνή και συνομίλησε μεταξύ άλλων με τα μέλη των Συλλόγων «ΠΕΡΠΑΤΩ» και «ΗΡΟΔΙΚΟΣ» ενώ συναντήθηκε και με μέλη του Σωματείου ΑμεΑ της Π.Ε. Ροδόπης. Σε ένα από τα διαλείμματα των γυρισμάτων ο Γεράσιμος Φεσσιάν μίλησε στον «ΠτΘ» για την Κομοτηνή, τα υπέρ και τα κατά της, τα χρηματοδοτικά εργαλεία που υπάρχουν στην διάθεση της τοπικής αυτοδιοίκησης αλλά και λοιπών φορέων για έργα ανάπτυξης, την στόχευση που αυτά θα έπρεπε να έχουν και φυσικά το seatrac.
 
Ο λόγος στον ίδιο…
 
ΠτΘ: Ποιος λόγος σας φέρνει στην Κομοτηνή;
Γ.Φ.: 
Είμαι μέλος της τηλεοπτικής οικογένειας του Ionian Tv. Στο πλαίσιο της βράβευσής του για δεύτερη χρονιά ως ο καλύτερος περιφερειακός τηλεοπτικός σταθμός Ελλάδος, αποφασίσαμε την δημιουργία της εκπομπής  «Σκέψου Διαφορετικά», που ασχολείται αποκλειστικά με θέματα διαβίωσης ατόμων με αναπηρία και των οικογενειών τους. Στο πλαίσιο της εκπομπής αυτής θέλουμε να προβάλλουμε όλα τα καλά παραδείγματα συλλόγων ατόμων με αναπηρία στην Ελλάδα, που έχουν κάνει εξαιρετική δουλειά, είναι πρεσβευτές μας στο εξωτερικό και ό,τι καλύτερο έχουμε να δείξουμε. Βρεθήκαμε λοιπόν στην Κομοτηνή για να γνωρίσουμε το έργο των Συλλόγων «ΠΕΡΠΑΤΩ» και «ΗΡΟΔΙΚΟΣ» καθώς και του Σωματείου ΑμεΑ Π.Ε Ροδόπης. 

«Μια αστική ανάπτυξη θα πρέπει να είναι βασισμένη σε μοντέλο αναγκών» 

ΠτΘ: Ποια είναι λοιπόν η πρώτη εικόνα σας από Κομοτηνή, η οποία θεωρείται πρότυπο πόλης προσβασιμότητας; Και τι θεωρείται ότι πρέπει να γίνει;
Γ.Φ.:  
Θεωρώ ότι η Κομοτηνή έχει κάνει βήματα μπροστά. Έχω ήδη εντοπίσει πολλά θετικά, αλλά έχω εντοπίσει και πράγματα που χρειάζονται βελτίωση. Νομίζω όμως πως πρέπει να ξεκινήσουμε από το γεγονός ότι υπάρχει μία αστική ανάπτυξη και μέσα στο περιβάλλον αυτό, οτιδήποτε γίνεται, θα πρέπει να γίνεται βασισμένο σε ένα μοντέλο αναγκών, ώστε οι αλλαγές να είναι πετυχημένες. Δεν έχει σημασία να κάνουμε διάσπαρτες υποδομές, που είναι μεταξύ τους προσβάσιμες, αν δεν έχει αναπτυχθεί ένα προσβάσιμο δίκτυο. Αυτό το προσβάσιμο δίκτυο δεν έχει σημείο αναφοράς τα άτομα με αναπηρία. Αυτό είναι μία πολύ λανθασμένη εντύπωση που έχουν όλοι. Ο σωστός πολεοδομικός όρος και αυτός είναι ο όρος που προωθεί η Ε.Ε. για να υπάρχουν και τα βελτιωμένα ΒΑΑ, έχουν ως σημεία αναφοράς τα εμποδιζόμενα άτομα. Για την Ε.Ε. και για εμάς, σε πολεοδομική ορολογία, τα γενικά εμποδιζόμενα άτομα, είναι ο παππούς ή μια γιαγιά με το π, η μητέρα με καρότσι, αυτός που έχει σπάσει για λίγο το πόδι του και αναγκάζεται να κινείται με πατερίτσες κ.ο.κ. Υπό αυτή την έννοια οι ελληνικές πόλεις, έχουν δομήσει το κέντρο τους με έναν τέτοιο τρόπο, που αν απομακρυνθούμε από το κέντρο, θα δούμε ότι υπάρχει χάσμα και το χάσμα αυτό σε κάθε γειτονιά θα πρέπει να γεφυρωθεί. 
 


Το πέμπτο πακέτο στήριξης της ΕΕ, εμπεριέχει έναν καταπληκτικό όρο, αυτόν της αιρεσιμότητας, που σημαίνει ότι ένα έργο δεν θα χρηματοδοτηθεί αν δεν έχει βασιστεί πάνω στην ανάπτυξη της λογικής που επιβάλλει να μην εμποδίζουμε τα γενικά εμποδιζόμενα άτομα. Δεδομένου ότι η Ε.Ε. γερνάει και άρα σε μερικά χρόνια όλοι θα χρειαστούν αυτές τις υποδομές, πρέπει να κατανοήσουμε ότι πρέπει να κάνουμε κάτι, επαγγελματικά και σωστά, για να μην χρειάζεται να ξηλώνουμε πεζοδρόμια για να φτιάχνουμε ράμπες και να ξηλώνουμε δρόμους για να φτιάχνουμε ποδηλατόδρομους. Υπάρχουν επιτυχημένα μοντέλα στην Ε.Ε. που μπορούμε να αντιγράψουμε και απλά να τα παραμετροποιήσουμε στο δικό μας μοντέλο ώστε να βρεθεί το σημείο που θα βολέψει τους πάντες. Βεβαίως πρέπει πρώτα απ’ όλα να βελτιώσουμε την ατομική μας συμπεριφορά, να αφήσουμε στην άκρη το εγώ και να δούμε πώς μπορεί να χρησιμοποιηθεί το εμείς. Για παράδειγμα πήγαμε στο Πανεπιστήμιο, και ενώ υπήρχε ένας πολύ μεγάλος χώρος πάρκινγκ, ένας οδηγός επέλεξε να παρκάρει το αυτοκίνητό του μπροστά από τη ράμπα. Και εδώ γίνεται κατανοητή και η ανάγκη ενός επικοινωνιακού σχεδίου που θα έχει στρατηγικό χαρακτήρα και θα περάσει μέσα από όλες τις διαβαθμίσεις της κοινωνίας, για τη διαμόρφωση του πολίτη του αύριο.  

«Λεφτά υπάρχουν αν έχεις τον τρόπο να τα απορροφήσεις  και να γίνεις χρήσιμος στην τοπική κοινωνία» 

ΠτΘ: Υπάρχουν δύο βασικά εμπόδια σε όλα αυτά. Το πρώτο αφορά στα χρηματοδοτικά εργαλεία, που ωστόσο όπως είπατε υπάρχουν και το δεύτερο είναι η διάθεση, από πλευράς τόσο των αρμοδίων, όπως η αυτοδιοίκηση, οι διάφοροι φορείς κ.ο.κ. που σε πολλές των περιπτώσεων είτε αδιαφορούν είτε αγνοούν βασικές παραμέτρους που όφειλαν κατά τα άλλα να γνωρίζουν όσο και από πλευράς της κοινωνίας.
Γ.Φ.:
Αν κάποιος πάει στην Ε.Ε. και της παρουσιάσει ένα project με ισοσκελισμένο προϋπολογισμό και της δείξει ότι αυτό μπορεί να το κάνει πολύ καλά και θα έχει επίπτωση σε μία μεγάλη ομάδα ανθρώπων ακόμα και αν δεν έχει εκδώσει οδηγία για ένα τέτοιο πρόγραμμα, θα το  χρησιμοποιήσει ως πιλότο για να το κάνει. Ο Γιώργος Παπανδρέου είπε «λεφτά υπάρχουν». Μια απομονωμένη φράση σε μία ομιλία… η ουσία είναι ότι  λεφτά υπάρχουν αν έχεις τον τρόπο να τα απορροφήσεις  και να γίνεις χρήσιμος στην τοπική κοινωνία. Η Ε.Ε. μετράει πολύ την επίπτωση που έχει ένα πρόγραμμα στο ευρύ κοινό. Τα Urban για παράδειγμα χρησιμοποιήθηκαν στην πόλη μου την Πάτρα σε τρεις περιοχές οι οποίες έγιναν πανέμορφες και οι οποίες όμως μετά  μαράζωσαν γιατί κανείς δεν μπήκε στη διαδικασία να τα αναπτύξει, βάζοντάς τα μέσα σε ένα οικοτουριστικό περιβάλλον. Η Ε.Ε. δεν δίνει λεφτά για να το παίξει καλή, δίνει λεφτά για να δημιουργήσεις μέσα από τις ΒΑΑ και τις ΟΧΕ.
 
Επίσης στην Πάτρα συζητούσαμε να την κάνουμε κέντρο συνεδριακού τουρισμού. Δεν το κάναμε γιατί αποτύχαμε στον σχεδιασμό. Άρα  και στην περίπτωση της Κομοτηνής, η πόλη θα πρέπει να αποφασίσει τι ταυτότητα θέλει να αποκτήσει για να μπορέσει μέσα από αυτή την ταυτότητα να μειώσει τα μειονεκτήματα της, να απλουστεύσει και να εξειδικεύσει τα πλεονεκτήματά της και να είναι προσπελάσιμη σε όλους. 

«Θα πρέπει να επιλέγουμε τον λειτουργικό δήμαρχο, περιφερειάρχη, αντιπεριφερειάρχη που θα αποτελεί ένα λειτουργικό εργαλείο που θα βοηθάει τον τόπο του να εξελιχθεί» 

ΠτΘ: Η τοπική αυτοδιοίκηση όμως, μιας και την έχετε υπηρετήσει, θεωρείται πως το καταλαβαίνει αυτό;
Γ.Φ.:
Η τοπική αυτοδιοίκηση έχει μείνει πίσω σε αυτό.  Μιλώντας για μελλοντική χρήση λοιπόν, ίσως θα χρειαστεί και εμείς να αλλάξουμε το μοντέλο του πώς ψηφίζουμε τους τοπικούς άρχοντες και να επιλέγουμε, όχι τους αδιάφορους, ούτε τα καλά παιδιά, αλλά να ψάχνουμε για τον λειτουργικό δήμαρχο, τον λειτουργικό περιφερειάρχη, τον λειτουργικό αντιπεριφερειάρχη, ο οποίος θα είναι ένα λειτουργικό εργαλείο που θα βοηθήσει τον τόπο του να εξελιχθεί . Εδώ δεν χτίζουμε την πόλη του σήμερα, ούτε του αύριο. Εμείς καλούμαστε να χτίσουμε την πόλη της επόμενης δεκαετίας. Αν ατομικά ο καθένας και συνολικά όλοι μαζί απαντήσουμε σε αυτό το δεδομένο, θα είμαστε όλοι κερδισμένοι. Οι μεμονωμένες προσωπικές πολιτικές έχουν ένα βραχυπρόθεσμο όφελος, το κοινωνικό όφελος είναι μεσομακροπρόθεσμο και δεν μετριέται σε ευρώ. Δεν πρέπει λοιπόν να μείνουμε στο κακέκτυπο πού είναι τα λεφτά και πώς θα δοθούν και να κουβεντιάζουμε συνέχεια γι’ αυτό γιατί οι επιπτώσεις είναι μπροστά μας και τις βιώνουμε. 

«Το seatrac γεννήθηκε για να απαντήσει σε μία πραγματική ανάγκη, όπως και έγινε» 

ΠτΘ: κ.Φεσσιάν είστε ο άνθρωπος ο οποίος εμπνεύστηκε το Seatrac, μία κατασκευή που επιτρέπει στα άτομα με κινητική αναπηρία να μπαίνουν αυτόνομα στη θάλασσα και την οποία έχουμε την χαρά να την έχουμε και στις θάλασσες της Ροδόπης.  Πώς ξεκίνησε η ιδέα σας αυτή; Έγκειται στο πλαίσιο της ανάγκης για δημιουργία ενός καινοτόμου προϊόντος που θα έχει επίπτωση στο ευρύ κοινό, όπως λέγαμε προηγουμένως;
Γ.Φ.:
Το seatrac είναι ένα τρίπτυχο.  Πρώτα απ’ όλα απαντά σε μία πραγματική ανάγκη, το να δώσουμε αυτονομία σε έναν άνθρωπο με κινητική αναπηρία  ή οποιαδήποτε άλλη αναπηρία να μπει μόνος του στην θάλασσα. Αν κάποιος το εκλάβει σωστά, όπως έχει γίνει για παράδειγμα στην Ιταλία στην παραλία Βαλεντίνο ή στην Κύπρο ή στην Γλυφάδα και το δει ως μέτρο προώθησης του τουρισμού είναι ακόμα καλύτερο. Το Seatrac γεννήθηκε από μία πραγματική ανάγκη. Ως αντινομάρχης τότε είχα έναν πολιτικό προϊστάμενο τον Δημήτρη Κατσικόπουλο, ο οποίος με εμπιστεύτηκε και μου έδωσε τη δυνατότητα να χρησιμοποιήσω τους κεντρικούς αυτοτελής πόρους με σεβασμό για να απαντήσουμε στην ανάγκη αυτή. Έτσι και έγινε και γεννήθηκε ένα καινοτόμο προϊόν που παράγεται στην Δυτική Ελλάδα και έχει βραβευτεί δύο φορές ως η μεγαλύτερη καινοτομία με κοινωνικό όφελος. Το seatrac έδωσε τη δυνατότητα στην πόλη να έρθει πιο κοντά στο πανεπιστήμιο και το πανεπιστήμιο στην πόλη. Και εγώ σίγουρα δεν θα μπορούσα να μιλήσω γι’ αυτό δίχως τον Βασίλη Κωστόπουλο, καθηγητή και επικεφαλή της ομάδας κατασκευής, τον Ιγνάτη Φωτίου, μηχανολόγο και μεταπτυχιακό Δρ. και τον Γιώργο Σωτηριάδη επίσης μηχανολόγο, οι οποίοι αγκάλισαν την ιδέα μου και της έδωσαν σάρκα και οστά.  Είμαι ευγνώμων σε όλους αυτούς. Στη βάση αυτή, νομίζω ότι γίνεται κατανοητό ότι αν η τοπική αυτοδιοίκηση πάρει σοβαρά τον ρόλο της το μόνο που μπορεί να κάνει είναι σοβαρά επιτεύγματα και να μεγαλουργήσει βοηθώντας την κοινωνία, πάντα μέσα από συνέργιες.   

ΓΝΩΜΕΣ

DUTH CORNER

Magazine