Επίτιμη διδάκτορας του Τμήματος Ελληνικής Φιλολογίας η Μarie-Paule Masson

07.12.2017 09:23

Κωνσταντίνος Μαρκενδούδης

Τιμήθηκε για την ακαδημαϊκή της συμβολή και την προώθηση του Ελληνισμού στη χώρα της

Δείτε περισσότερα στο: http://www.paratiritis-news.gr/

Επίτιμη Διδάκτορας του Τμήματος Ελληνικής Φιλολογίας της Σχολής Κλασικών και Ανθρωπιστικών Σπουδών του Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης είναι από την Τρίτη 5 Δεκεμβρίου η Ομότιμη Καθηγήτρια Νεοελληνικής Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Paul-Valéry Montpellier 3, κ. Μarie-Paule Masson.
 
Παρουσία του διδακτικού προσωπικού, φοιτητών του Τμήματος, του Γενικού Προξένου της Γαλλίας στη Θεσσαλονίκη κ. Philippe Ray, αλλά και μαθητών της κ. Masson, που ταξίδεψαν μέχρι την Κομοτηνή για να παρακολουθήσουν την αναγόρευσή της. Η κ. Masson ενδύθηκε την τήβεννο του ΔΠΘ, το οποίο αναγνώρισε τη σημαντική της συμβολή τόσο στο ακαδημαϊκό έργο, όσο και στη διατήρηση της νεοελληνικής φιλολογίας στο εξωτερικό.
 

Σταύρος Τουλουπίδης, πρυτανεύων ΔΠΘ
«Πρέσβειρα του Ελληνικού Πολιτισμού η  καθηγήτρια κ. Μarie-Paule Masson»

«Διορατική και Ευαίσθητη Ελληνίστρια, η συμβολή της οποίας στην κατανόηση και την προβολή των αξιών του Ελληνισμού είναι ανεκτίμητη» χαρακτήρισε την τιμώμενη καθηγήτρια ο πρυτανεύων του Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης, Καθηγητής κ. Σταύρος Τουλουπίδης.
 
Τόνισε δε πως, όπως ο οραματιστής Παύλος Καλλιγάς υπερασπίστηκε τον 19ο αιώνα την διαλεκτική σύνδεση του νεοελληνικού με τον δυτικό Ευρωπαϊκό πολιτισμό, έτσι και η κ. Masson αναζητά και τεκμηριώνει τη σύγχρονη ταυτότητα του Ελληνισμού, και εξέφρασε τη βαθιά πεποίθησή του πως θα έπρεπε να αναδειχθεί από το Ελληνικό κράτος πρέσβειρα του Ελληνικού Πολιτισμού.
 

Ζωή Γαβριηλίδου, Κοσμήτορας της Σχολής Κλασικών και Ανθρωπιστικών Σπουδών
«Η κ. Masson, η φωτισμένη δασκάλα που εκπαίδευσε πρεσβευτές του ελληνικού πνεύματος και έστησε γέφυρες ανάμεσα στον ελληνικό και τον γαλλικό πολιτισμό»

Μοναδική πρέσβειρα του ελληνικού πνεύματος χαρακτήρισε την κ. Masson, η Κοσμήτορας της Σχολής Κλασικών και Ανθρωπιστικών Σπουδών, καθηγήτρια κ. Ζωή Γαβριηλίδου, τονίζοντας τις μάχες που έδωσε από πολλές διαφορετικές θέσεις και αξιώματα για τη διατήρηση του προγράμματος νεοελληνικών σπουδών στο Πανεπιστήμιο Paul Valerie του Μονπελιέ, αλλά και την ίδρυση και άνδρωση του Centre de recherches néohélléniques.
 
Η τιμώμενη υπήρξε φοιτήτρια του Δημαρά, δασκάλα φωτισμένη που επέβλεψε περισσότερες από πενήντα διδακτορικές διατριβές και μετέδωσε μέσα από αυτές τις διατριβές, το πάθος  της για τις νεοελληνικές σπουδές, εκπαιδεύοντας έτσι πρεσβευτές του ελληνικού πνεύματος και  στήνοντας ταυτόχρονα γέφυρες ανάμεσα στον ελληνικό και τον γαλλικό πολιτισμό, σημείωσε η κ. Γαβριηλίδου, για αυτό και το Τμήμα Ελληνικής Φιλολογίας την αναγόρευσε επίτιμη διδάκτορά του, αποτίνοντας φόρο τιμής στη μεγάλη προσφορά της στα ελληνικά γράμματα.
 

Μαρία Τζιάτζη, Πρόεδρος του Τμήματος Ελληνικής Φιλολογίας
«Με την τιμώμενη μας συνδέει  το Βυζάντιο και η επίδρασή του στη διαμόρφωση της ελληνικής εθνικής ταυτότητας»

Η έννοια της συνέχειας του ελληνικού πολιτισμού απασχολούσε τη σκέψη της κ. Masson από την αρχή της ακαδημαϊκής της σταδιοδρομίας, σημείωσε στην προσφώνησή της η Πρόεδρος του Τμήματος Ελληνικής Φιλολογίας, καθηγήτρια κ. Μαρία Τζιάτζη, υπενθυμίζοντας πως αφιέρωσε σημαντικό κομμάτι της στον Γρηγόριο τον Ναζιανζηνό.
 
«Την κέρδισε η νεοελληνική λογοτεχνία, η γλώσσα και ο πολιτισμός, τα κοινά μας όμως ενδιαφέροντα εκτείνονται, πέρα από τον Γρηγόριο, στο ίδιο το Βυζάντιο και στην επίδρασή του στη διαμόρφωση της ελληνικής εθνικής ταυτότητας» ανέφερε η κ. Τζιάτζη.
 
Ως καθηγήτρια στο Montpellier, προώθησε τη νεοελληνική γλώσσα, δημιούργησε δίκτυα συνεργασίας μεταξύ πολλών πανεπιστημίων, μεταξύ των οποίων και το ΔΠΘ, και εργάστηκε μαζί με τους φοιτητές και τους συνεργάτες του επάνω στη μελέτη του νεοελληνικού πολιτισμού και τις συνδέσεις του με τον μεσαιωνικό και τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό.

Βασιλική Κοντογιάννη, Καθηγήτρια
«Προερχόμαστε από τον κύκλο των Δημαρικών»

Τον Έπαινο της τιμωμένης Καθηγήτριας κ. Μarie-Paule Masson ανέγνωσε η Καθηγήτρια του Τμήματος Ελληνικής Φιλολογίας κ. Βασιλική Κοντογιάννη, μεταφέροντας μέσα από αυτόν την εκτίμηση και τη φιλία που τρέφει τόσο για την άνθρωπο, όσο και την επιστήμονα.
 
Σημείωσε δε πως μοιράζονται την κληρονομιά του Κωνσταντίνου Δημαρά, αναφέροντας  «ότι και οι δυο μας προερχόμαστε από τον κύκλο των Δημαρικών, και τις συνάφειες ή τις συγγένειες που έχουμε τις διαπιστώνουμε στα γραπτά μας, τις τοποθετήσεις μας, ακόμα και όταν ξεχνάμε αυτή την κοινή ρίζα, και επάνω σε αυτή την κληρονομιά του εργάστηκε η κ. Masson».
 
Στο πανεπιστήμιο του Montpellier κατάφερε να στήσει γύρω της και να οργανώσει μια εκπαιδευτική και διδακτική ομάδα, που μέσα από τη διδασκαλία μιας σειράς επιπέδων δίδαξε σε φοιτητές από διαφορετικά μέρη την ελληνική γλώσσα, τη λογοτεχνία και τον πολιτισμό, σημείωσε, εκφράζοντας την ελπίδα ότι το κέντρο θα συνεχίσει αδιαλείπτως το έργο του και θα στηριχθεί σε δυνάμεις που διαρκώς θα ανανεώνονται.
 
Στη συνέχεια έγινε η περιένδυση της τιμωμένης με την τήβεννο και το επιτηβέννιο του Ιδρύματος από τον Πρυτανεύοντα του Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης, Καθηγητή κ. Σταύρο Τουλουπίδη,  η αναγόρευση της κ. Masson σε Επίτιμη
Διδάκτορα και η επίδοση των μεμβρανών από την Κοσμήτορα της Σχολής Κλασικών και Ανθρωπιστικών Σπουδών, καθηγήτρια κ. Ζωή Γαβριηλίδου, ενώ ακολούθησε η ομιλία της με θέμα: «Γύρω από τη συνέχεια του ελληνισμού: ανάδυση και ωρίμανση μιας προβληματικής»

Μarie-Paule Masson
«Η επιτιμοποίησή μου από το ΔΠΘ  καταξιώνει την αφιέρωση μιας ολόκληρης ζωής  στον ελληνικό κόσμο»

Η κ. Masson τόνισε πως είναι πολύτιμο για αυτή να συμμετέχει στην κοινότητα των καθηγητών του Τμήματος και του Πανεπιστημίου, με την οποία έχει συνεργαστεί πολλές φορές στο παρελθόν, θεωρώντας πως η αναγνώριση αυτή καταξιώνει μια ολόκληρη ζωή αφιερωμένη στον ελληνικό κόσμο.
 
«Εξήντα χρόνια ύπαρξης που η Ελλάδα δεν έπαψε στιγμή να κυριαρχεί την σκέψη και το πνεύμα μου» σημείωσε, τονίζοντας πως ζει την επαφή της με την Ελλάδα «ως ένα είδος συνάντησης στη συμβολή της τύχης και του θαύματος».
 
Για αυτήν,  «η ελληνική γλώσσα δεν είναι ούτε αρχαία ούτε νέα, αλλά ένα, όπως μια, ούτε νέα ούτε αρχαία, είναι η Ελλάδα».
 
«Το ζήτημα της συνέχειας του Ελληνισμού, παρά τον πολύπλοκο χαρακτήρα και τις ποικίλες ιδεολογικές και λοιπές συνιστώσες, δεν πρέπει να αγνοηθεί», ανέφερε, και για την ίδια ξεκίνησε όταν ήταν ακόμη παιδί, με τρόπο παράξενο, μέσα από την ελληνική επιγραφή  «ΜΡ ΘΥ» μιας εικόνας, που αργότερα κατανόησε ότι είναι στα ελληνικά,  αλλά και, όπως αποδείχθηκε στη συνέχεια, επιτακτικό, αφού στα ελληνικά γράμματα και τον ελληνικό πολιτισμό αφιέρωσε τη ζωή της.

ΓΝΩΜΕΣ

DUTH CORNER

Magazine