Για την αλήθεια και την αναγκαιότητα σήμερα του ΗΘΟΥΣ

10.03.2018 11:42

Κείμενα-Επιμέλεια: Βένια Τσότσολα

Μιχάλη Κ. Δερμιτζάκη, «Αναζητώντας ΤΟ ΗΘΟΣ», Αθήνα 2017

Δείτε περισσότερα στο: http://www.paratiritis-news.gr/

Ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον και καλαίσθητο εκδοτικά βιβλίο έφτασε τελευταία στα χέρια μας. Πρόκειται για το βιβλίο του δικηγόρου επί τιμή  και αρθρογράφου κ. Μιχάλη Κ. Δερμιτζάκη, με τίτλο, ιδιαίτερα επίκαιρο ως προς τις ανάγκες της εποχής μας, τον τίτλο «Αναζητώντας ΤΟ ΗΘΟΣ»

Ο νομικός και αρθρογράφος Μιχάλης Κ. Δερμιτζάκης 

Για τον  Μιχάλη Κ. Δερμιτζάκη, που γεννήθηκε στην Παλαιοχώρα Χανίων, για τη ζωή του και την πορεία του στα γράμματα, διαβάζουμε τα εξής:
 
«Με  γονείς ενάρετους και φιλό­θεους ενστερνίσθηκε τις πανανθρώπινες αρχές και αξίες της ελληνορθόδοξης πίστης και με συνέπεια τις υπηρέτησε και τις υπηρετεί στην προσωπική, επαγγελματική, κοινωνική και πολι­τισμική του διαδρομή. 
 
Σπούδασε τη Νομική επι­στήμη και άσκησε εύορκη και ευδόκιμη δικηγορία, υπείκων στην ηχηρή φωνή της συνείδησής του να προ­σφέρει αλληλεγγύη και αρωγή στους αδικούμενους και όσους δίκαιους έχρη­ζαν νομικής και κοινωνικής συνδρομής, ακολουθώ­ντας παραινέσεις και διδα­χές σοφών διδασκάλων.
 
Στον βίο του προσπαθεί  να ταυτίζει το νόμιμο, το ηθικό και το δί­καιο −γεγονός όχι πάντα εφικτό− καθώς οδηγό του έχει τη ρήση του Σαίξπηρ “Καμιά κληρονομιά δεν είναι τόσο πολύτιμη όσο η τιμιότης” και τη διαπίστωση του Μπουρκέ πως “η συ­νείδηση είναι το ένστικτο του ηθικού ανθρώπου”.
 
 
Κορυφαίο ιστορικό παρά­δειγμα ήθους, κοινωνικής συνείδησης και ηγετικών ικανοτήτων λαοφιλούς πο­λιτικού ηγέτη, θεωρεί ότι μάς παρέχει ο Θουκυδίδης, ο οποίος, στον “Περικλέους Επιτάφιο” Κεφ. Β 46, ανα­φέρει πως, όταν ο Περι­κλής κυβερνούσε την Αθή­να, “η πόλη ανέτρεφε τα παιδιά των νεκρών του πο­λέμου ως τη συμπλήρω­ση των 18 τους χρόνων... Τότε ως τελευταία τιμητι­κή προσφορά, μπροστά σ' όλο το πλήθος, τους χάριζε από μια πανοπλία οπλίτη”». 

Η υποδοχή  του «Αναζητώντας ΤΟ ΗΘΟΣ» 

Το βιβλίο θεωρήθηκε από το αναγνωστικό κοινό όχι μόνον καλαίσθητο και πρωτότυπο, αλλά και  άκρως ενδιαφέρον για την πολυποίκιλη ύλη και το χρήσιμο κι επωφελές περιεχόμενό του για την κοινωνία.
 
Πρόκειται, διαβάζουμε,  για «ένα πόνημα κοινωνικό-πολιτικό-ιστορικό και συγχρόνως ενημερωτικό, στηριγμένο στο έργο και τα βιώματα ολόκληρης της ζωής του συγγραφέα, μεσ’ απ’ τις σελίδες του οποίου αναβλύζει ευδιάκριτα η έντονη αγωνία του για το μέλλον της πατρίδας και το “αύριο” της τωρινής και των επόμενων γενεών.
 
Ένα έργο που αφορά και απευθύνεται σε ολόκληρο τον ελληνικό λαό, τους κοινωνικούς φορείς, τα πολιτικά κόμματα, τους φοιτητές, τις παραγωγικές τάξεις, τους επιστήμονες, τους εργάτες, τους αγρότες, τους συνταξιούχους και όλους όσοι αγωνιούν για το μέλλον της Ελλάδας και της Δημοκρατίας.
 
Μέσα από αυτό, ο αναγνώστης θα ενημερωθεί και θα προβληματιστεί πάνω σε θέματα εθνικά αλλά και για την πολιτική, τη δημόσια διοίκηση, την Εκκλησία, τη δικαιοσύνη, την κοινωνία, την οικονομία, την απασχόληση, τον πολιτισμό και αθλητισμό, τα κόμματα, την κυβέρνηση, τη λειτουργία της Δημοκρατίας, το περιβάλλον, την Ευρωπαϊκή Ένωση και τους Διεθνείς Θεσμούς και με τις αυτοτελείς μελέτες του συγγραφέα σχετικά με την επικείμενη αναθεώρηση του Συντάγματος και το Ευρωπαϊκό Σύνταγμα[…]». 

Η «δική μας» ανάγνωση 

Από τις δικαστικές αίθουσες, όπου συνήθιζε να αναλώνει αμέτρητο χρόνο, έτσι ώστε να πείσει, να φανερώσει και να υπηρετήσει αυτό, που ο ίδιος θέτει ως πρωταρχικό στόχο στην ζωή του: την αλήθεια, ο Μιχάλης Κ. Δερμιτζάκης μεταφέρεται και μεταφέρει όλο αυτό το πάθος για την αναζήτηση της αλήθειας και την εξουδετέρωση των βλαβερών χαρακτηριστικών  της κοινωνίας, στο βιβλίο που πήρε απόφαση να γράψει. Το θετικό, λοιπόν, αυτό «μικρόβιό» του να θέλει να αποκαλύπτει γεγονότα και ενόχους αλλάζει μέρος και ξαφνικά εγκαθίσταται σε λευκές σελίδες των 15 κεφαλαίων και συνάμα σε ένα άρτιο −τεχνικά και νοηματικά− βιβλίο. 

Βιβλίο-κραυγή αγωνίας του συγγραφέα για το μέλλον της χώρας μας 

Πρόκειται για ένα σύγγραμμα κατά κύριο λόγο πολιτικής ενημέρωσης, που δεν λείπει, ωστόσο, το κοινωνικό και ιστορικό στοιχείο. Με παρρησία  καταγράφει τις απόψεις του για την εκάστοτε κυβέρνηση και τον τρόπο άσκησης των καθηκόντων, καθώς και τη λήψη αποφάσεων από μεριά της. Ο πρωθυπουργός οφείλει, σύμφωνα με τον συγγραφέα, να υπακούει στις παραινέσεις και στις συμβουλές της εσωτερικής πολιτικής και να μην γίνεται φερέφωνο και εκτελεστής των εντολών καμιάς εξωτερικής δύναμης. Η κραυγή αγωνίας του Μιχάλη Κ. Δερμιτζάκη για το πολιτικό μέλλον της Ελλάδας καταγράφεται σε κάθε γραμμή με σκοπό να προβληματίσει και να επαγρυπνήσει κάθε σκεπτόμενο άτομο που αγωνιά.
 
Ο συγγραφέας, πέρα των φλεγόντων ζητημάτων που θίγει στο βιβλίο του −οικονομία, εκκλησία, δικαιοσύνη, ευρωπαϊκό σύνταγμα− κάνει μια περιεκτική αναφορά και στην θρυλική  «Μάχη της Κρήτης» με περηφάνια και σεβασμό.  
 
Το ενδιαφέρον παραμένει αμείωτο, καθώς το ταλέντο του να κρατά σε εγρήγορση τον αναγνώστη διαφαίνεται και πηγάζει από το αρθρογραφικό στοιχείο που «κυβερνά» τον συγγραφέα. Το σύγγραμμα αυτό ίσως γίνει το έναυσμα για πολλούς να έρθουν πιο κοντά στον όρο «αλήθεια» και στον όρο «ήθος» που τελευταία έχουν αλλοιωθεί.
 

«Οφείλουν οι πρωθυπουργοί, κατά τη συγκρότηση του Υπουργικού Συμβουλίου και την άσκηση του υψηλού λειτουργήματός τους, να σφραγίζουν τα ώτα τους στις ευειδείς σειρήνες της −όποιας τυχόν− διαπλοκής, να αγνοούν παραινέσεις, αιτήματα ή υποδείξεις φίλων και παραγόντων εξωθεσμικών ή άλλων, να απομακρύνουν από αυτούς και τα επιτελεία τους τούς ευτελείς “Μαυρογιαλούρους” της πολιτικής που τους περιστοιχίζουν 
 
Ο Σόλων, εξέχων φιλόσοφος, πολιτικός και νομικός, ο οποίος, ως άρχων της Αθηναϊκής πολιτείας, θεράπευσε με σειρά νομοθετικών μέτρων τις κοινωνικές πληγές της και θεσμοθέτησε τη “Σεισάχθεια”, διεκήρυττε πως “Άριστα διοικείται η πόλις στην οποίαν οι ενάρετοι τιμούνται και, αντίθετα, οι κακοί παραμερίζονται”. Ο δε Φώτιος ο Μέγας στα κηρύγματά του υπενθύμιζε πως: “Οι φαύλοι που περιστοιχίζουν τους άρχοντες διαβάλλουν και το δικό τους ήθος”
 
Αν πραγματικά επιθυμούν οι άρχοντες να απολαμβάνουν από την κοινωνία εύφημον μνεία εσαεί, καλά θα κάνουν να θυμούνται, στη διάρκεια που ασκούν τα λειτουργήματά τους και τη μνημειώδη και διαχρονική παρακαταθήκη του εξέχοντος αμερικανού πολιτικού και φυσικού, Βενιαμίν Φραγκλίνου: “Ευτυχής ο Βασιλεύς του οποίου ο θρόνος στηρίζεται στις καρδιές των υπηκόων του!”».
 
 
Από το οπισθόφυλλο του βιβλίου

ΓΝΩΜΕΣ

DUTH CORNER

Magazine