Εμπρός πίσω!

12.07.2018 09:49

Του Βαγγέλη Σιδερούδη*

Δείτε περισσότερα στο: http://www.paratiritis-news.gr/

Η πρόσφατη απόρριψη, για τρίτη (!) φορά, της πρότασης της αξιωματικής αντιπολίτευσης για άμεση νομοθέτηση της δυνατότητας ψήφου των Ελλήνων του εξωτερικού απέδειξε, με τραγικό ίσως τρόπο, την διελκυστίνδα που ταλανίζει αυτή τη χώρα καθώς και το διακύβευμα των επόμενων εκλογών. Δεν συγκρούονται δύο κόμματα, δύο παρατάξεις που διαφέρουν μόνο στα λάβαρα και τις χρωματικές προτιμήσεις ούτε διαγκωνίζονται απλώς δύο ομάδες συμφερόντων. Συγκρούονται, στην απόλυτη πια αναμέτρησή τους, δύο Ελλάδες, δύο χώρες διαφορετικές.
 
Η μία, το Ελλαδιστάν, αυτή που εντάχθηκε στην ΕΟΚ/ΕΕ για να κερδοσκοπούν σε βάρος της οι τελευταίες, η ίδια που αναπολεί διαρκώς τη «δραχμούλα», μοιάζει με ένα φρούριο, οι κάτοικοι του οποίου θεωρούν μίασμα οποιαδήποτε επαφή με τον εκτός των τειχών κόσμο, τον οποίο αντιμετωπίζουν με περισσό σνομπισμό. Οι κάτοικοι του Ελλαδιστάν θεωρούν το διεθνές εμπόριο εκμετάλλευση, είναι φανατικοί οπαδοί της αυτάρκειας και παράγουν μαζικά ένα προϊόν, παροιμίες: «Να ψοφήσει η κατσίκα του γείτονα», «Τα δικά μου δικά μου και τα δικά σου δικά μου», «Έχω μπάρμπα στην Κορώνη». Ακρογωνιαίος λίθος του καθεστώτος τους, το οποίο οι ίδιοι περήφανα αποκαλούν «Αμεσοδημοκρατικό» είναι η μονιμότητα στο δημόσιο. Είναι ο περιούσιος λαός, για αυτό ΟΛΟΙ, ισχυρά κράτη, θρησκευτικά τάγματα, διεθνείς οργανισμοί επιβουλεύονται τη χώρα τους, την ομορφιά της, τις απροσμάχητες παραλίες της, τις οποίες οι κάτοικοι διακοσμούν με κάθε ευκαιρία με κουτάκια μπύρας, πλαστικά μπουκάλια και καλλιτεχνικώς μισοκαμένες γόπες. Καθώς ΟΛΟΙ επιδιώκουν το κακό τους, φροντίζουν συνεχώς τα ψηλώνουν τα τείχη και να βαθαίνουν την τάφρο, τώρα σκέπτονται να εγκαταστήσουν και γυάλινο θόλο από πάνω, διότι υπάρχουν υπόνοιες πως τους ψεκάζουν. Αντιπροσωπευτικότατο των πιστεύω τους ένα άρθρο ενός κατοίκου του Ελλαδιστάν, επιστήμονα με την πιο καθημερινή έννοια, κάποιου δόκτορα Δημήτρη Παπανικολόπουλου, ο οποίος εν ολίγοις λέει πως η δυνατότητα ψήφου ελλήνων του εξωτερικού είναι ανεπίτρεπτη καθώς οι περισσότεροι ομογενείς είναι πλούσιοι και δεν μπορούν να αντιπροσωπεύσουν το λαό ενώ – αλί μου! - θα μεταβληθεί η ταξική σύνθεση της χώρας. Ακόμη, το να ψηφίζουν κάτοικοι εκτός Ελλάδος για την Ελλάδα είναι αποικιοκρατία και, τελευταίο μα σημαντικότερο, θα χάσουν κάθε νόημα οι προεκλογικές εκστρατείες (Η ΑΥΓΗ, 18/5/18 «Γιατί να ψηφίζουν οι ομογενείς;»).
 
Από την άλλη, είναι η Ελλάδα, κράτος με πολύ μικρό πληθυσμό, οι κάτοικοι του οποίου ζουν στον υπαρκτό κόσμο. Αντί να χτίζει τείχη, κάθε φορά που ένας νέος της διαπρέπει διεθνώς, καλωσορίζοντας τον, γκρεμίζει ένας μέρος των τειχών του. Οι κάτοικοι της Ελλάδος γνωρίζουν πως ο χρόνος δεν σταμάτησε στη δεκαετία του 1960 και ο κόσμος δεν θα είναι ο ίδιος ποτέ άλλοτε. Αντιμετωπίζει αυτόν τον κόσμο, τον παγκοσμιοποιημένο, με τα θετικά και τα αρνητικά του, θεωρεί πως οι εποχές της απόλυτης εθνικής αυτάρκειας και του οικονομικού και πολιτικού προστατευτισμού έχουν παρέλθει προ πολλού. Στις ξένες επενδύσεις βλέπει έσοδα και διαφήμιση, στην ενωμένη Ευρώπη, με τα συναγόμενα μειονεκτήματά της, βλέπει πρόοδο. Θεμέλιος λίθος του καθεστώτος της η αξιοκρατία.
 
Στο αμάλγαμα των δύο παραπάνω περιγραφομένων κρατών, την Ελλάδα του 2018, σε μία χώρα,όπου όλοι κατηγορούν όλους πως δεν δέχονται διάλογο και συνεργασία, εγώ είδα έναν αρχηγό αξιωματικής αντιπολίτευσης να λέει από το βήμα της Βουλής «Είναι τόσο δύσκολο να συμφωνήσουμε; Ας συμφωνήσουμε και σε κάτι! Πάμε να συμφωνήσουμε τι θα ψηφίσουν οι άνθρωποι από τις επόμενες εκλογές.[…] Δεσμευτείτε ξεκάθαρα ότι θα ισχύσει στις επόμενες εκλογές, να πάμε μαζί να σπάσουμε και τη Β’ Αθηνών να μη λέει ο κόσμος ότι τσακωνόμαστε συνέχεια. Να συμφωνήσουμε και σε κάτι! Δεν είναι κακό!».
 
Θα ήθελα πάρα πολύ το παρόν άρθρο να αναλώνεται στις τεχνικές λεπτομέρειες του σχεδίου νόμου για τη ψήφο των ομογενών και όχι στο εάν αυτή η δυνατότητα θα πρέπει να υφίσταται, αλλά μάλλον τρέφω ευσεβείς πόθους. Ας αποφασίσει ο καθένας, λοιπόν, σε ποια Ελλάδα θέλει να ζήσει.
 
Υποσημείωση: Το τελευταίο σχετικό νομοσχέδιο, το 2007, δεν έφτασε ποτέ στην ολομέλεια της Βουλής λόγω των σφοδρών αντιδράσεων Συνασπισμού και ΠΑΣΟΚ…
 

* Ο Βαγγέλης Σιδερούδης είναι φοιτητής Διεθνών Ευρωπαϊκών και Περιφερειακών Σπουδών  του Παντείου Πανεπιστημίου

ΓΝΩΜΕΣ

DUTH CORNER

Magazine