O εξορθολογισμός των σχέσεων εκκλησίας-κράτους

08.11.2018 09:59

Της Ελένης Σκάβδη

‘Η ο μισθός των «χαραμοφάηδων παπάδων»

Δείτε περισσότερα στο: http://www.paratiritis-news.gr/

H Ελένη Σκάβδη είναι  συγγραφέας και  υπήρξε παπαδοκόρη. Με αφορμή τα διάφορα συσκοτιστικά που ακούγονται μετά την πραγματικά ιστορική συνάντηση αρχιεπισκόπου Ιερωνύμου και πρωθυπουργού  Αλέξη Τσίπρα και τη δήθεν «απελευθέρωση» των δημοσίων οικονομικών από τους μισθούς των «χαραμοφάηδων παπάδων», με χρονογράφημά της στο fb επιχειρεί να αποκαταστήσει το αυτονόητο: ότι και οι παπάδες εκτός από φωτισμένοι λειτουργοί του Κυρίου και άνθρωποι είναι και οικογένειες έχουν. Αυτά τα αυτονόητα που περιτυλιγμένοι  με τις στολές των στερεότυπων ξεχνάμε, αγνοώντας ότι η πίστη είναι εσωτερική κατάκτηση άξια θαυμασμού, όταν γίνεται ικανή να σε μετατρέψει σε καλύτερο άνθρωπο.  
 
«Ο πρώτος μισθός του Παντελή, ήταν "400" φράγκα. Είχε χειροτονηθεί το 1948, το 1950 έφερε και τη φαμίλια του στην Αλεξανδρούπολη, νοικιασμένο σπίτι 5 νοματαίοι, προέκυψα μετά κι εγώ... «Και πως τα έβγαζες πέρα;» τον ρωτούσα συχνά... «Είχα αγωνία να σας μεγαλώσω, να μη σαν λείψει φαγητό και ζέστη το χειμώνα... Είχα όμως και τη μάνα σου, ήταν νοικοκυρά, σας έραβε, σας έκανε φιγουρίνια από τα αποφοράκια, τα αμερικάνικα και τα αιγυπτιακά που έστελνε η αδερφή της», απαντούσε.

Κι όταν ήρθε η ώρα να στείλει το πρώτο του παιδί στην Αθήνα για σπουδές, στην Οδοντιατρική μας είπε: «Τώρα οικονομία για να πάρετε σειρά κι οι άλλες». «Το 1958, όταν χρειάστηκε να κάνω ένα δύσκολο χειρουργείο στας Αθήνας, στο Λαϊκό, χρησιμοποιήσαμε χαρτί απορίας, δεν υπήρχε επίδομα πολυτέκνων ούτε ΕΣΥ τότε, ο γιατρός μας, καθηγητής Σουρμελής, δεν πήρε λεφτά. Όταν ενώπιόν μου ο Παντελής τον ρώτησε «τι σας χρωστάμε γιατρέ;» εκείνος απάντησε: «Παππούλη να προσεύχεσαι και να με μνημονεύεις στις παρακλήσεις σου».

Καθώς τα χρόνια περνούσαν πορευόμασταν ευτυχείς με τη συνθήκη των 400 φράγκων. Ευτυχέστερος έγινε εκείνος όταν ιδρύθηκε το ΤΑΚΕ, επί Ε.Κ νομίζω ήταν, κι έφερε το βιβλιάριο ασφάλισης στο σπίτι με τη φωτογραφία του. Τότε πρέπει να ήταν που άρχισε να θεωρείται «δημόσιος υπάλληλος». Εχω μάλιστα την υποψία ότι ήταν ένθερμος οπαδός του Γιώργη Παπανδρέου, τον έλεγε «Ο Γέρος», εξαιτίας εκείνου του βιβλιαρίου.

Συνταξιοδοτήθηκε το 1985... Χαρές που έκανε με το ελάχιστο εφάπαξ! Αναρωτιέμαι τι θα έλεγε απόψε αν άκουγε τις ειδήσεις για την «ιστορική» συμφωνία... Και αν η συμφωνία αποδειχθεί ιστορική θα είναι ακριβώς και μόνο για το διαχωρισμό κι όχι για τους «χαραμοφάηδες παπάδες».

Αν λοιπόν πας εις νεοέλλην επαναστάτης την σήμερον ημέραν αξιολογεί τη συμφωνία Αρχιεπισκόπου Πρωθυπουργού, από το «πλεόνασμα» από τους μισθούς των παπάδων, και τις 10.000 νέες θέσεις εργασίας που θα δημιουργηθούν στο Δημόσιο, και συνακόλουθα τις προσλήψεις που...θα γίνουν, γύρευε τι έχει κατά νου όταν αναφέρεται στη συνταγματική αναθεώρηση...

Α, και κάτι τελευταίο! Δηλώνω ένοχη βρε, που επί τόσα έτη με ανάστησε, με έθρεψε και με πόδεσε, με έκανε άνθρωπο ο μισθός του Παντελάκου, οι παράδες που ζημίωσαν το «ελληνικό δημόσιο»... Ευτυχώς που δε ζει κι αυτός κι η παπαδίτσα. Να δουν τη ζωή τους να κομματιάζεται ...

Πάω στο ταρατσάκι μου να πάρω μια κρύα ανάσα...»

ΓΝΩΜΕΣ

DUTH CORNER

Magazine