Πέραν των τηλεοπτικών μεταληθειών

07.12.2018 09:58

Του Γιάννη Πανούση

Δείτε περισσότερα στο: http://www.paratiritis-news.gr/

Ηθική στάση αρετής
και συντροφικότητας

Μίμης Χριστοφιλάκης,Η εύνοια του Δράκου
 
Σε ποιό  θεωρητικό/ιδεολογικό νόημα παραπέμπει άραγε η μιντιακή συζήτηση με θέμα «αν ο τάδε ή ο δείνα πολιτικός έχει την τύχη με το μέρος του», με συνέπεια ό,τι πετυχαίνει να μην οφείλεται σε δικές του εμπνεύσεις κι ενέργειες αλλά στις προ-αποφάσεις του Πεπρωμένου του;
 
Ακόμα κι έτσι να είχαν τα πράγματα, το ερώτημα παραμένει ανοικτό: η καλή μοίρα ενός πολιτικού συνδέεται καρμικά και με την ευμάρεια του λαού; Ή μήπως δεν έχουν μεταξύ τους καμμία σχέση με αποτέλεσμα ο πολιτικός να δαφνοστεφανώνεται λόγω των καλών οιωνών για τον ίδιον και η χώρα να ταλαιπωρείται λόγω των μη-καλών οιωνών για τον λαό; Ψευτοδιλήμματα μικροπολιτικής και μεταλήθειες αμηχανίας.
 
Τυχεροί, ταχυδακτυλουργοί, δημαγωγοί, μικροί ή μεγάλοι ως προσωπικότητες, οι πολιτικοί (κυρίως οι Ηγέτες) πρέπει να κρίνονται από τα αποτελέσματα της πολιτικής τους (ιδίως της κυβερνητικής) κι όχι ν’ αξιολογούνται με πολιτισμικά, ανθρωπολογικά, ακόμα και στυλιστικά, κριτήρια των πάνελ της ελληνικής κακοφωνίας/κακολογίας.
 
Αυτό που είναι κρίσιμο και ενδιαφέρει αφορά στο αν η δική του καλή τύχη αντανακλάται και στις επιτυχίες του τόπου. Και δεν πιστεύω ότι υπάρχει ηγέτης που να μην επιδιώκει κάτι τέτοιο.
 
Συχνά  βέβαια η Ιστορία κάνει παιχνίδια κι έτσι ο primus inter pares παρασύρεται από λάθος εκτιμήσεις και κακούς σχεδιασμούς (και χειρότερους συνεργάτες), ενώ συχνότατα τα ΜΜΕ επιχειρούν να παρουσιάσουν τους ηττημένους σαν νικητές. Το άσπρο γίνεται γκρι και το γκρι εμφανίζεται σαν κατάμαυρο. Εδώ πρέπει να μεσολαβήσει η κρίση του πολίτη, ο οποίος οφείλει να διασταυρώνει, να στοχάζεται, να μην καταπίνει αμάσητη κάθε πληροφορία. Σε κάθε περίπτωση το τρίπτυχο  του Ελύτη:
 
Ταλέντο-τόλμη-τύχη, ισχύει εξίσου για τους απλούς πολίτες κι όχι μόνο για τους πολιτικούς και είναι μικροψυχιά να μην ανα-γνωρίζουμε την καλή πολιτική Ειμαρμένη του Ηγέτη και να μεμψιμοιρoύμε ευχόμενοι να «γυρίσει ο τροχός της Τύχης» (ακόμα κι αν χάσει και η πατρίδα από αυτή τη μεταστροφή).Η πολιτική κακο-μοιριά έχει ένα όριο που αν ξεπεραστεί καταλήγει σε μεγάλα ιστορικά ατοπήματα. Ας αποφύγουμε τέτοια αρνητικά παραδείγματα στην πολιτική αντιπαράθεση.
 
ΥΓ. Πολλές φορές όμως  και ο Ηγέτης πρέπει να βρεί τρόπους να σωθεί πρωτίστως από τον εαυτό του (τις εμμονές και τις εμπλοκές του) και δευτερευόντως από τους εσωτερικούς εχθρούς του. Εδώ δεν χρειάζεται Τύχη αλλά αποφασιστικότητα.
 
ΥΓ2. «Πότε προλάβανε και μαυροφόρεσαν
μ’εφημερίδες όλους τους δρόμους;» (Θ. Βοριάς, Χαμένες Ψηφίδες)


ΓΝΩΜΕΣ

DUTH CORNER

Magazine