Αυλαία με ποίηση για το “Santa Χιόνια Festival” της Κοινότητας Νέων Κομοτηνής

13.12.2018 11:12

Κώστας Μαρκενδούδης

Η παρουσίαση της ποιητικής συλλογής της Θέμιδος Ιππέκη «Προσεχτικά Παραδοθήκαμε» αποτέλεσε και την τελευταία εκδήλωση της φετινής διοργάνωσης

Δείτε περισσότερα στο: http://www.paratiritis-news.gr/

Με την παρουσίαση της πρώτης ποιητικής συλλογής της Θέμιδος Ιππέκη, φοιτήτριας του Τμήματος Οικονομικών Επιστημών του Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης και ραδιοφωνικής παραγωγού του «Ράδιο Παρατηρητής 94fm» με τίτλο «Προσεχτικά παραδοθήκαμε» έπεσε η αυλαία του φετινού, δεύτερου, “Santa Χιόνια Festival” της Κοινότητας Νέων Κομοτηνής.
 
Η παρουσίαση της ποιητικής συλλογικής που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις «Πηγή» πραγματοποιήθηκε σε συνδιοργάνωση των εκδόσεων και της Κοινότητας Νέων Κομοτηνής, το βράδυ της Τρίτης, 11 Δεκεμβρίου στο Καφέ Μπαρ «Οχτώ». Με την συμμετοχή αρκετών μελών και φίλων της Κοινότητας, εκπροσώπων κυρίως της φοιτητιώσας νεολαίας της πόλης, αλλά όχι μόνο και τη συμμετοχή των κ.κ. Κατερίνας Καπρινιώτη- Νταή και Κατερίνας Μήτση, φοιτήτριες της Νομικής Σχολής του ΔΠΘ, οι οποίες κατέθεσαν τις απόψεις του για την ποιητική συλλογή.
 


Η εκδήλωση πλαισιώθηκε συνολικά από μέλη του λογοτεχνικού τμήματος της Κοινότητας Νέων Κομοτηνής, τα οποία ανέγνωσαν ποιήματα της Θέμιδος Ιππέκη.
 
Η ποιητική συλλογή της Θέμιδος αποτελεί και το πρώτο εκδοτικό της εγχείρημα, αποτελούμενο από συνολικά 34 ποιήματα, με χρονολογική σειρά ως προς τον χρόνο της συγγραφής τους. Το πρώτο άλλωστε εξ αυτών με τίτλο «Χάθηκες τελικά» είναι και το πρώτο ποίημα που συνέγραψε, όπως εξήγησε η ίδια, στη ζωή της και άκρως διαφορετικό από τα υπόλοιπα της συλλογής.
 
Ερωτηθείσα σχετικά με την συλλογή αυτή η κ. Ιππέκη εξήγησε πως η συλλογή αυτή αφορά σε όλα τα «πρέπει, τα μη, τους φόβους, τις δειλίες, τις ενοχές, τις τύψεις, την εύρεση υποκατάστατων διεξόδων ώστε να ξεφύγουμε της σκληρής πραγματικότητας» αλλά και ζητήματα όπως ο διαχωρισμός εκπαίδευσης και παιδείας, αλλά και το ζήτημα των γονέων που θέτουν στενά όρια στα παιδιά τους μαθαίνοντάς τα να ζουν σε «τετράγωνα». 



Η γραφή ως τρόπος «λύτρωσης» της ψυχής 

Αποτελεί στην ουσία μία προσπάθεια καταγραφής της δύσκολης, όπως την χαρακτήρισε η ίδια, καθημερινότητα όλων μας, ειδικότερα από το 2008 ήτοι το ξέσπασμα της οικονομικής κρίσης και τα επακόλουθα αυτής σε κοινωνικό, πολιτικό και πολιτισμικό επίπεδο, καθώς και το πώς αυτή έδρασε στην αναστολή των ονείρων και των στόχων της νέας γενιάς.
 
«Τα τελευταία χρόνια αντιλαμβάνομαι τον άνθρωπο ως πολύ υλιστή, με αγάπη για την εξουσία, την κτήση, τον ατομικισμό, με αισθήματα καιροσκοπίας και κερδοσκοπίας και πολλά άλλα που προσωπικά μου δημιουργούν θλίψη, προβληματισμό και φυσικά οργή» τόνισε η ίδια χαρακτηριστικά για να εξηγήσει πως η γραφή και δη η ποίηση αποτέλεσε για την ίδια διέξοδο εξωτερίκευσης των συναισθημάτων αυτών και τρόπο «λύτρωσης» της ψυχής της.   



Η «απαιτούμενη» παιδεία 

«Προσπαθώ με πολύ άμεσο τρόπο, χωρίς ξύλινη γλώσσα, να περιγράψω όσο μπορώ αυτά που βλέπω γύρω μου, τις καθημερινέ σκληρές εικόνες, με τις οποίες ερχόμαστε σε επαφή, είτε ως άμεσοι συμμέτοχοι είτε ως απλοί παρατηρητές» συνέχισε η ίδια για να επισημάνει επίσης πως στην ποιητική αυτή συλλογή διαφαίνονται και κάποιες πηγαίες λύσεις, όπως η παιδεία που για την ίδια παίζει πρωταρχικό ρόλο στην επιβίωση του ανθρώπου σε αυτή την εποχή που απαιτεί  αυξημένη κριτική σκέψη.

ΓΝΩΜΕΣ

DUTH CORNER

Magazine