Κι όμως πόλεμος σημαίνει αίμα…

14.10.2019 22:41

Δείτε περισσότερα στο: http://www.paratiritis-news.gr/

Ι. «Μερικές φορές το να είσαι σιωπηλός δεν είναι επειδή δεν έχεις λόγια να πεις. Μερικές φορές τα πράγματα είναι τόσο περίπλοκα που είναι αδύνατο να πεις "ναι" ή "όχι". Εάν δεν μπορείτε να δείτε την ευκαιρία να επηρεάσετε την κατάσταση με αυτά που λέτε, μπορεί επίσης να χρειαστεί να μείνετε σιωπηλός.
 
Πρέπει να δημιουργήσουμε μια κατάσταση όπου η Συρία μπορεί να φροντίσει τα δικά της σύνορα και η Τουρκία να μπορεί να νιώσει ασφαλής. Για αυτό πιστεύω ότι θα ήταν μεγάλο όφελος να δούμε εκ νέου τις σχέσεις μεταξύ Τουρκίας και Συρίας. Πέρα από αυτό, είναι η μεγαλύτερη επιθυμία μου να δω τις σχέσεις της Τουρκίας με άλλες χώρες της περιοχής, συμπεριλαμβανομένης της Αιγύπτου (να βελτιώνονται). Σε συνεργασία με την ΕΕ, μια Τουρκία που θα είναι καλύτερη για όλους.
 
Όταν ήμουν 27 χρονών το 1974, υπηρέτησα όπως κάθε νεαρός Τούρκος στην στρατιωτική επέμβαση της Τουρκίας, η οποία προκλήθηκε από την φασιστική ελληνική χούντα. Φίλοι μου πέθαναν στο πλευρό μου στις μάχες της Λευκωσίας. Όπως οι περισσότεροι από εμάς, είδα τι σημαίνει πόλεμος. Αν και την επέμβαση της Τουρκίας τότε την αποκαλούσαμε "Ειρηνευτική Επιχείρηση", ήταν ένας πόλεμος στον οποίο χύθηκε αίμα. Και τώρα, παρόλο που την αποκαλούμε "Πηγή Ειρήνης" δεν είναι νερό που χύνεται, αλλά αίμα. Γι' αυτό και η μεγαλύτερη επιθυμία μου είναι να ξεκινήσει ο διάλογος και η διπλωματία όσο το δυνατόν συντομότερα».
 
Η πρώτη δήλωση του Μουσταφά Ακιντζί στο fb.
 
ΙΙ. «Όπως είπα και στον κ. Ερντογάν και θα το λέω πάντα, δεν χρειάζονται οι πόλεμοι, δεν χρειάζονται νέα θύματα. Αυτή είναι μια άποψή μου που στηρίζω και επαναλαμβάνω πάντοτε».
 
Η δεύτερη δήλωση του Μουσταφά Ακιντζί μετά τις «παρατηρήσεις» της Άγκυρας και τις επισημάνσεις του τούρκου προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν ότι οφείλει να γνωρίζει τα όριά του.
 
Πλούσια η εφημερίδα μας  σε αρθρογραφία για την εισβολή της Τουρκίας στη Συρία, η οποία όπως και οι τελευταίοι πόλεμοι που οι μεγαλύτεροι ζήσαμε γίνεται υπό την «αιγίδα» των Ηνωμένων Εθνών. Αυτού του Οργανισμού που όλοι οι μεταπολεμικώς μεγαλωμένοι μάθανε να υπολογίζουν ως τη μέγιστη δικλείδα διασφάλισης της ειρήνης και του δίκαιου στον κόσμο. Μέχρι να συμβούν οι με τη συμφωνία του πόλεμοι στη Γιουγκοσλαβία, το Ιράκ, τη Λιβύη και τώρα και στη Συρία, και να «στρώσουμε» στα σύγχρονα δεδομένα της βίας των πολέμων των άπληστων κεφαλαιοκρατών, των παγκόσμιων επιχειρηματιών επενδυτών στην ενέργεια και τα όπλα και των μεσολαβητών τους πολιτικών, προκειμένου να μην μας μείνει καμιά ελπίδα πάρεξ εκείνης για τη νοητική χειραφέτηση των λαών, που παραμένει  πάντοτε σχεδόν ουτοπία.
 
Εντούτοις, οι διάλογοι για τη νέα εισβολή της Τουρκίας συνεχίζονται με τον τούρκο πρέσβη να εξηγεί ότι η Άγκυρα μάχεται κατά της «Τρομοκρατίας των Κούρδων», που όπως ξέρουμε  επιθυμούν μια δική τους πατρίδα, τους σχολιαστές να επισημαίνουν την αναγκαιότητα να δημιουργήσει η Τουρκία μια ζώνη ασφαλείας στην περιοχή, και για τους πρόσφυγες, άλλους να θυμίζουν την γνωστή πολιτική γενοκτονιών που εφαρμόζει η Τουρκία, και εμείς οι έλληνες δοκιμάσαμε, αλλά και τον επιτυχημένο τρόπο που χρησιμοποιεί για την ενσωμάτωση των περιοχών στις οποίες εισβάλλει, επεκτείνοντας την επικράτειά της, όπως συνέβη με την Αλεξανδρέτα, την Κύπρο και το Αφρίν,
 
κι εμείς οι πολλοί να συμψηφιζόμαστε με την άποψη του τουρκοκύπριου πολιτικού  Μουσταφά Ακιντζί ότι κανένας πόλεμος, όπως και να βαφτίζεται, δεν γίνεται με νερό αλλά με αίμα, και αμάχων και παιδιών και πολιτών που θέλαν μόνον να ζήσουν…   
 

ΓΝΩΜΕΣ

DUTH CORNER

Magazine