Τα καταφέρνουμε καλά τόσο στον εθνικοπατριωτισμό όσο και στη λήθη

06.12.2019 12:43

Της Έκδοσης

Δείτε περισσότερα στο: http://www.paratiritis-news.gr/

Ως εξαιρετικά σημαντική κρίνουμε τη συνέντευξη του Κοσμήτορα της Φιλοσοφικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης κ. Δημήτρη Μαυροσκούφη που φιλοξενείται σήμερα στις σελίδες του «ΠτΘ» για λόγους πολλούς.
 
Αρχικά για την ειλικρίνεια που τον διακατείχε καθ’ όλη την διάρκεια της συζήτησής μας στο Ραδιόφωνο του Παρατηρητή που απέδειξε πρώτος αυτό που κατέθεσε και δια μικροφώνου ότι ο δάσκαλος οφείλει πρωτίστως να έχει τόλμη. Όντας και νοιώθοντας ελεύθερος λοιπόν ως δάσκαλος ο ίδιος δεν φοβήθηκε ουδεμία στιγμή να κρίνει και τα κακώς κείμενα του ίδιου του συστήματος που «υπηρετεί», ήτοι την ελληνική πολιτεία για τη διαχρονική της, π.χ.,  ατολμία να προβεί σε ουσιαστικές αναμορφώσεις του συστήματος που θα φέρουν το επιθυμητό αποτέλεσμα ή και την ετεροχρονισμένη αντίδραση του ΑΠΘ στο οποίο και υπηρετεί, για την κατασκευή μνημείου στον χώρο του εβραϊκού νεκροταφείου πάνω στο οποίο χτίστηκε.
 
Δευτερευόντως, για την ανάδειξη του ρόλου του δασκάλου στους οποίους θα πρέπει να επικεντρώσει το Υπουργείο τις προσπάθειές του αν επιδιώκει τη διαμόρφωση ενός ορθού και αποτελεσματικού συστήματος εκπαίδευσης αλλά και στην ανάδειξη της ευθύνης των ιδίων για τον ρόλο που καλούνται να επιτελέσουν, εν είδει όπως το έθεσε και ο ίδιος «αυτοδέσμευσής» τους προς το ιδανικό της ελευθερίας.
 
Εξαιρετική στην παρρησία της συνέντευξη για όλα όσα αισθανόμαστε ως σωστά σε σχέση και με τον υπόλοιπο πεπολιτισμένο κόσμο,  σε όλα της τα επίπεδα, και κυρίως στην έγνοια της για την ιστορική παιδεία, στην οποία για να προστρέξει ο μαθητής, ο φοιτητής θα πρέπει πρώτα να οικειωθεί την ουσία του νοήματός της.
 
Εξαιρετική και για ένα ακόμη επιμέρους χαρακτηριστικό. Για την έρευνά του προκειμένου  να καταρτιστεί  ο κατάλογος των εβραίων φοιτητών της Θεσσαλονίκης που χάθηκαν λόγω ολοκαυτώματος, ως χρέος του Ανώτατου Εκπαιδευτικού Ιδρύματος της Θεσσαλονίκης του οποίου οι φοιτητές ακόμη και του ιστορικού κλάδου αγνοούσαν.
 
Τέλος, μια μείζονος αξίας επισήμανση.  Η πικρή παραδοχή ότι τα καταφέρνουμε καλά τόσο στον εθνικοπατριωτισμό όσο και στη λήθη. Δυστυχώς.

ΓΝΩΜΕΣ

DUTH CORNER

Magazine