Κι όμως αξίζουν της προσοχής μας!!!

30.12.2019 20:23

Βασίλης Κούγκουλος

Δυο σχόλια στο τελευταίο φύλλο της χρονιάς που απέρχεται για κάτι εκτός των ζωών μας στη Ροδόπη, την αγάπη και τον σεβασμό προς τα ζώα

Δείτε περισσότερα στο: http://www.paratiritis-news.gr/

Το ένα(Ι) είναι σχόλιο-ευχή για καλύτερες μέρες στη σχέση μας με την έμβια ζωή που μας περιβάλλει και δη για την αδέσποτη ζωή.

Το άλλο(ΙΙ) αφορά σ’ ένα βιβλίο και προτείνεται ως το καλύτερο δώρο, βάλσαμο ψυχής, γεμάτο από αγάπη και τρυφερότητα προς τα ζώα, για να συνειδητοποιήσουμε  ότι ποτέ δεν είμαστε μόνοι στον κόσμο, εκτός αν το θέλουμε.

(Ι.)Περισσότερη αγάπη προς τους «καλύτερούς μας φίλους»

Δεν αποτέλεσε εξαίρεση η φετινή χρονιά στα πολλαπλά περιστατικά κακοποίησης ζώων συντροφιάς.

Είναι γεγονός ότι η Κομοτηνή αντιμετωπίζει μεγάλο πρόβλημα στη διαχείριση του τεράστιου αριθμού αδέσποτων σκυλιών, αλλά ακόμα μεγαλύτερο με την ασταμάτητη κτηνώδη και βίαια συμπεριφορά ορισμένων συμπολιτών μας, οι οποίοι θεωρούν ότι μπορούν να αφαιρούν ζωές και να παραμένουν ατιμώρητοι για τις πράξεις τους. Το ζήτημα μας αφορά ως τοπική εφημερίδα άμεσα, καθώς δεν έχουν περάσει τρεις μήνες από τότε που χάθηκε τόσο άδικα η οικογένεια κουταβιών του «Παρατηρητή της Θράκης».

Παρά τις προσπάθειες ευαισθητοποίησης και ενημέρωσης των πολιτών για τα δικαιώματα των ζώων συντροφιάς, δυστυχώς και φέτος δεν ήταν ελάχιστα τα περιστατικά απάνθρωπης βίας στην Κομοτηνή και γενικά στη Ροδόπη, απέναντι στα ζώα που ανέκαθεν θεωρούνταν ο καλύτερος φίλος του ανθρώπου. Οι αναρίθμητες κακοποιήσεις και δολοφονίες σκύλων από φόλες, χρήση όπλων και βασανιστήρια, μαρτυρούν την έλλειψη στοιχειώδους παιδείας από αισθητά σημαντική μερίδα πολιτών, οι οποίοι πλανώνται οικτρά ότι λύνουν το πρόβλημα παίρνοντας την κατάσταση στα χέρια τους, ακολουθώντας δε τα πιο σκοτεινά τους βίαια ένστικτα.

Το πιο λυπητερό ωστόσο είναι πως η πιο πρόσφατη δολοφονία αδέσποτου σκύλου έγινε στην Πλατεία Ειρήνης την Παραμονή των Χριστουγέννων, όπου ο δράστης δεν λογάριασε ούτε το εορταστικό πνεύμα των ημερών, πόσο μάλλον το αποκρουστικό θέαμα να χαροπαλεύει το ζωντανό μπροστά στα μικρά παιδιά, τα οποία διασκέδαζαν δίπλα στο καρουζέλ.

Σίγουρα είναι χαρμόσυνα νέα, οι προθέσεις του Δήμου Κομοτηνής για το 24ωρο συνεργείο περισυλλογής αδέσποτων, την εντατικοποίηση του ελέγχου στα κατοικίδια ζώα μέσω του τσιπαρίσματος και παράλληλα την αναδιαμόρφωση και επέκταση του δημοτικού κυνοκομείου. Οι παραπάνω πρωτοβουλίες βαδίζουν προς την σωστή κατεύθυνση, όμως πρέπει από την νέα χρονιά να αυστηροποιηθούν οι έρευνες της αστυνομίας για τον εντοπισμό των ενόχων που παίρνουν τον «νόμο» στα χέρια τους και βέβαια να εντατικοποιηθούν οι ενημερωτικές εκδηλώσεις για τα δικαιώματα των ζώων από ακόμη περισσότερους φορείς.

Ευελπιστούμε το 2020 ο πιο πιστός μας φίλος να έχει επιτέλους μια ισάξια και αξιοπρεπή αντιμετώπιση.
 
Υ.Γ.:
Σαφώς το σχόλιο δεν θα μπορούσε να κλείσει χωρίς να εξάρει την άμεση πρωτοβουλία της νέας δημοτικής αρχής Μαρωνείας-Σαπών για τη δημιουργία Δημοτικού Κυνοκομείου στον δεύτερο μεγαλύτερο δήμο του νομού, αυτόν τον Μαρωνείας-Σαπών, που πολλά στην έκτασή του τα αδέσποτα υπέστησαν.
 

(ΙΙ)Κατά την ευαισθησία της συγγραφέως Λύντιας Τρίχα και για να μην χρειάζονται εμείς και τα σκυλιά μας… ψυχίατρο!!!

Λύντια Τρίχα, «“Το σκυλάκι σας θέλει ψυχίατρο” -Επτά σκύλοι αυτοβιογραφούμενοι», Εκδόσεις Πόλις, Αθήνα 2019

Και επειδή μέρες που είναι δώρα αγοράζονται και πρώτα στην κλίμακα των αξιών παραμένουν τα βιβλία, επιτρέψτε μας να προτείνουμε το βέλτιστο των βιβλίων εφέτος για τους φίλους της ψυχής και της καρδιάς μας, τις δύσκολες μέρες οδοιπορίας στα μοναχικά προσωπικά μας μονοπάτια. Είναι το σπονδυλωτό μυθιστόρημα για τους σκύλους που ομόρφυναν τη ζωή της ο καθένας με τον δικό του τρόπο της συγγραφέως- ερευνήτριας κ. Λύντιας Τρίχα που αφιέρωσε τη ζωή της στη μελέτη της οικογένειας Τρικούπη, και ιδιαίτερα στον Χαρίλαο και τον Σπυρίδωνα,  και έχει τον τίτλο: «“Το σκυλάκι σας θέλει ψυχίατρο” -Επτά σκύλοι αυτοβιογραφούμενοι», των εκδόσεων Πόλις.

Ένα βιβλίο που μέσα από την αυτοβιογραφία εφτά σκύλων της συγγραφέως μάς δείχνει πόσα πολλά οι σκύλοι ζουν και μαθαίνουν μαζί μας, «συνοδοιπόροι» με τον τρόπο τους στις αναζητήσεις μας, ξεκινώντας από την «Κυρία με τας Καμελίας» του Δουμά  και καταλήγοντας στον Σπυρίδωνα Τρικούπη και στις τριάντα και κάτι λέξεις που κάθε ζωντανό μαζί μας μαθαίνει…

Ένα βιβλίο γεμάτο αγάπη και ευαισθησία για τους σκύλους στη θέση που τους αρμόζει… Αυτή των συνομιλητών μας… 
 

ΓΝΩΜΕΣ

DUTH CORNER

Magazine