Γκι διατηρημένα σε γυάλες από γυάλινες συνειδήσεις κι αποσύνθεση γύρω από τα πολυτελή ταξίδια γουναρικών στις πρώτες θέσεις

30.12.2019 20:27

Της Θέμιδας Ιππέκη*

Δείτε περισσότερα στο: http://www.paratiritis-news.gr/

Μαζί με την ελίτ της φυσικής δίνης που φέρνει ο γκρίζος χειμώνας, στην ίδια θέση με τα πεσμένα, χάρτινα, ωχρά φύλλα, γύρω  από τον παχυλό αέρα, περασμένες σκιές σ’ όλα τα μήκη και πλάτη, όμοια στη σκέψη πέφτουν και ψιλοκάθονται μαζί με τις στιγμές τους, όταν άνθιζαν με την ερωμένη τους Άνοιξη.
 
Ο χρόνος φτάνει να ξεθυμάνει, κουρασμένος, καμπουριασμένος, βαριέται πια να ακούσει για τα ιδιαίτερα. Τσουβάλιασε τις παρενθέσεις, με τα θαυμαστικά, όπως γίνεται με τις συγκεχυμένες αναμνήσεις σημαντικών και λιγότερο σημαντικών συμβάντων, πλημμύρισε προς το τέλος χούφτα ερωτηματικά -─μπέρδεμα που προκαλείται σε κάθε γυρισμό προς τα γνώριμα . Θέλει τώρα να γιάνει, ταλαίπωρος που γράφτηκε 365 ημέρες απ’ τους περαστικούς του, επιθυμεί την ένταξη του στα βιβλία της ιστορίας, λες και θα μείνει έτσι αθάνατος, θα καρπωθεί τη φιλόδοξη αίσθηση της αιωνιότητας, θα ακούγεται ξανά, πότε με λύπηση πότε με αναπόληση, χωρίς ο ίδιος να κουνάει ούτε το μικρό του δακτυλάκι.
 
Χριστού Γέννησης για το κοινωνικό περιλαίμιο, ελπίδας Γέννησης για το παρήγορο πλαστικό στέμμα, μεστού ρεαλισμού, ενωμένων ζαρωμένων γκρίζων φρυδιών για τους γραφιάδες. Πολύχρωμων δώρων, εγερτήριο για τη  στιγμιαία χαμογελαστή φάτσα που την πνίγει η παρδαλή γραβάτα και για την ουσιαστική απληστία που την αναζωπυρώνει η φλόγα στο ηλεκτρικό τζάκι.
 
Μα είναι ο κάθε χρόνος πιότερο διαφορετικός από τον καθένα άλλο. Πώς θα μπορούσε ένα μικρό, τόσο δα γραφτό, σαν αυτό που διαβάζεται απ’ άλλα μάτια, να χωρέσει όλα τα χρονικά λεπτά, μαζί με τα λεπτά, εύπλαστα, σαν καινούργια πλαστελίνη, αισθήματα που ταξίδευαν με φάρο την έφηβη άγνοια, χωρίς επίγνωση του τέλους στον ανήλεο χρόνο.
 
Ίσα που βλέπω ήδη, τα επικριτικά μάτια σε διαστολή, να κοιτούν με δισταγμό ή ανοχή τα ντροπαλά βήματα που πηγαινοέρχονταν στον κλειστό περίγυρο του στυλοβάτη ανθρώπου, τότε που εκείνος νόμιζε πως σημασία μεγάλη για την ανθρώπινη ύπαρξη έχουν δυο κούτσουρα ξεριζωμένα απ’ τη μάνα Γη. Δεν είμαστε κι τόσο σημαντικοί μπρος στον εξουσιαστή χρόνο, μπρος στην ανικανοποίητη, ταραγμένη αναπνοή.
 
Το θέλουν, το ζητούν τα τούβλα,  οι τσέπες, τα κίτρινα φωτάκια στους δρόμους και στα πλαστικά δέντρα, το φλογερό νυχάκι πάνω απ’ το πιγούνι τις μέρες αυτές. Το πολυσήμαντο  καρβέλι να μοιάσει με παντεσπάνι και τα στολίδια που τυφλώνουν τις κόγχες να κρύψουν με επιδεξιότητα τον τρόμο της άπνοιας. Δεν θα έπρεπε αυτά παράπονο να έχουν, κρυψώνες καλές, μελετημένες βρέθηκαν και έτσι το προσποιητό λαμβάνει θρόνο διαλεχτό στις προσωπικές και δημόσιες ζωές της ελίτ του μέτριου. Ο ανέραστος θεός Έρως αλλάζει φορεσιά, μοιάζει να μπουρδουκλώνεται απ’ τα βιαστικά τετράποδα, τώρα βρυχάται, ξεψυχά μέσα απ’ τα ρουμπίνια που κοσμούν τα δάκτυλα που πριν έκοβαν κρεμμύδια,  πεθαίνει μαζί με τα νεκρά τριαντάφυλλα ή γκι που διατηρούνται σε γυάλες απ’ τις γυάλινες συνειδήσεις, ή ταξιδεύει σε αποσύνθεση  γύρω απ’ τα πολυτελή ταξίδια γουναρικών στις πρώτες θέσεις.
 
Ίσως  να θαμπώθηκα κι εγώ απ’ το σιωπηλό πάρτι της εξουσιαζόμενης ψυχής και να χρειάζομαι γυαλιά για να δω καλύτερα τις μέρες αυτές, να μυρίσω ίσως με μεγαλύτερη ικανότητα τις κανέλες και τα γαρίφαλα στον φούρνο της γιαγιάς, να κουλουριαστώ σαν μωρό στην αγκαλιά της μάνας, να χορτάσω απ’ τον χιονισμένο περίπατο στα χρόνια απ’ τα υγρά μάτια του πατέρα.
 
Όπως κι να’ ναι, εύχομαι απ’ τα μύχια της ψυχής να πατήσουμε γερά στον νέο χρόνο, να ζήσουμε με τα συναισθήματα που χουν για αρχιμάστορα τη θέληση, να τρώμε λιγότερο και να μιλάμε περισσότερο!
 
Καλές γιορτές, υγιές να ναι το καινούργιο έτος!
 

*Η Θέμις Ιππέκη γεννήθηκε στην Θεσσαλονίκη το 1998. Σπουδάζει στο τμήμα Οικονομικών Επιστημών του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Κομοτηνής και είναι μέλος της ομάδας παραγωγών του Ράδιο Παρατηρητής 94fm. Το 2018  από τις εκδόσεις Πηγή κυκλοφόρησε η πρώτη ποιητική της συλλογή με τίτλο «Προσεκτικά Παραδοθήκαμε». Σήμερα εξακολουθεί να γράφει και να δημοσιεύει σε ηλεκτρονικές εφημερίδες κείμενα κοινωνικού και πολιτικού περιεχομένου.

ΓΝΩΜΕΣ

DUTH CORNER

Magazine