Οι δημιουργοί, το υπουργείο Πολιτισμού και οι ζωές μας

28.01.2020 17:46

Της Έκδοσης

Δείτε περισσότερα στο: http://www.paratiritis-news.gr/

Η επικέντρωση στο άτομο, η πολιτική διεκδίκηση ατομικών ελευθεριών, η επικράτηση στη σκέψη φιλοσοφικών ρευμάτων που έθεταν στο επίκεντρο το άτομο, η κοινωνική αναδιοργάνωση με νέες τάξεις να αναδύονται και ο μετασχηματισμός του τρόπου παραγωγής που έφερε το πέρασμα από την προ-νεωτερική στην νεωτερική περίοδο πήγαν χέρι χέρι με την καθιέρωση στο καλλιτεχνικό στερέωμα της επώνυμης καλλιτεχνικής δημιουργίας. Φυσικά και καλλιτεχνική δημιουργία υπήρχε πριν από την μοντέρνα εποχή, μόνο που τότε ήταν ανώνυμη. Αυτή η μεταλλαγή βέβαια έδωσε τη δυνατότητα πλέον στους καλλιτέχνες να μπορούν να προσπορίζονται από τις καλλιτεχνίες τους, αφού πλέον δεν αποτελούσαν κοινό «κτήμα» αλλά προϊόν συναλλαγής. Με αυτόν τον τρόπο δημιουργήθηκαν πλείστα όσα καλλιτεχνικά έργα, που διαβάζουμε, ακούμε, βλέπουμε σήμερα και απολαμβάνουμε.
 
Στην Ελλάδα βέβαια αυτές οι αλλαγές, κατά πως λένε, δεν συντελέστηκαν στην ολότητά τους, έμειναν χωλές. Μοιραία λοιπόν αυτή η χωλότητα, είναι που δημιουργεί τις αντιφάσεις που βιώνουμε σε τούτο τον τόπο. Σαν αυτήν την κόντρα μεταξύ του υπουργείου Πολιτισμού και των μουσικών δημιουργών. Ο θεσμικός εκπρόσωπος της συντεταγμένης πολιτείας που έχει οριστεί για να προφυλάσσει, διατηρεί και αναδεικνύει το πολιτιστικό κεφάλαιο του τόπου, έρχεται σε ευθεία κόντρα με μερίδα αυτού του κεφαλαίου. Και εδώ τίθεται το ερώτημα, τι είναι αυτό λοιπόν υπερασπίζεται το υπουργείο πολιτισμού, αν όχι τους παραγωγούς πολιτισμού; Ερώτημα μάλλον ρητορικό για όσους έχουν παρακολουθήσει τα διαμειβόμενα μεταξύ των δύο πλευρών…
 
Για να είμαστε βέβαια δίκαιοι το μεγαλύτερο μερτικό ευθύνης για το αδιέξοδο στο οποίο έχουν περιέλθει έχουν οι ίδιοι οι δημιουργοί κυρίως για την αδιαφορία που επέδειξαν την περίοδο των «παχιών αγελάδων», παρότι τα σημάδια ήταν εμφανή από τότε. Είναι η ίδια ακριβώς αδιαφορία που επέδειξαν και οι υπόλοιποι πολίτες τούτου του κράτους, προκειμένου να φτάσουμε στην περίοδο της κρίσης. Διότι και οι καλλιτέχνες «προϊόν» τούτης της κοινωνίας είναι. Και για αυτόν ακριβώς τον λόγο θαρρούμε πως ο αγώνας τους θα πρέπει να αγκαλιαστεί από ευρύτερα στρώματα της κοινωνίας. Και αν δεν σας πείθει αυτό το επιχείρημα, προσπαθήστε να φανταστείτε πόσες φορές σας συντρόφευσαν τα τραγούδια τους σε κάθε στιγμή της ζωής σας. Ίσως τότε να έχετε ένα παραπάνω κίνητρο να συμμεριστείτε τον αγώνα τους και να καταλάβετε τη σπουδαιότητα του. Το μόνο σίγουρο είναι ότι οι καλλιτέχνες έχουν κάνει περισσότερα πράγματα για τη ζωή σας από ό,τι το υπουργείο Πολιτισμού…

ΓΝΩΜΕΣ

DUTH CORNER

Magazine